• 2 sene önce
  • 0 Yorum
  • 1333 Görüntülenme

Aile büyükleri ile çocuk ilişkisi

aile-buyukleri-ile-cocuk-iliskisi6354-s

Ülkemizde özellikle şehirlerimizde artık geniş aile yerini anne-baba ve evlenmemiş çocuklardan oluşan çekirdek aileye bıraktı. Ancak hala aile büyüklerinin (dede, büyükanne) otoritesine dayalı geniş aile  de geçerliliğini koruyarak varlığını sürdürmektedir.

Çocukların, aile büyüklerine saygıda kusur etmemeleri gerekir. Nitekim kültürümüzün önemli bir özelliği de yaşlılara saygı göstermektir. Bu güzel özelliği  Batı kültüründe pek göremeyiz.

Ne yazık ki büyük şehirlerimizde  değerlerin hızla bozulmasına paralel olarak yaşlılara saygı da azalmaktadır.

“Yalnızlık” yaşlıların yakından tanıdıkları ve çok yoğun yaşadıkları bir duygudur. Yaşlıların yalnızlık çekmemeleri için en azından torunlarıyla iyi bir ilişki kurmaları gerekiyor. Torunlarıyla karşılıklı sevgiye ve saygıya dayanan ilişkiler kurabilen yaşlılar, yalnızlığı yenerek mutlu bir yaşlılık dönemi geçiriyorlar.

Aile büyükleri genellikle torunları tarafından sevilmek için onların her istediklerini yerine getirerek koruyucu bir tutum takınırlar. Oysa çocuğun her isteğinin yerine getirilmesi, onun şımarık ve sorumsuz bir kişilik gelişmesine neden olur. Bu şekilde aşırı hoşgörü ve koruyuculuk çocuğun eğitiminde denge ve tutarlılığı ortadan kaldırır. Aile büyüklerinin torunlarıyla yakın teması arttıkça ana-babanın çocuğun eğitimindeki ağırlığı ve etkinliği azalmaktadır. Anne-babasından olumsuz cevap alan çocuk, soluğu aile büyüklerinin yanında alır ve büyük bir ihtimalle de isteklerine kavuşur. Bu durum çocuğun eğitiminde büyük bir çelişki yaratır.

Anne-baba, çocuğun eğitimi ve yetiştirilmesinde birinci derecede yetkili ve sorumlu olmalıdır. Gerektiğinde büyükanne ve dedeye uygun bir dille çocuğun  eğitimi ve terbiyesinde biraz mesafeli olmaları uyarısı yapılmalıdır. Çocuğun eğitimi, terbiyesi ve yetiştirilmesinde direksiyon kesinlikle anne-babada olmalıdır. Kısaca son sözü daime anne-baba söylemelidir.

Geniş ailelerde, aile büyükleri, çocukların eğitimini ve disiplinini birinci derecede anne-babaya bırakmalıdır. Anne-babanın yasakladığı veya “hayır” dediği bir şeye dede ya da büyükanne “evet”dememelidir. Çocukların isteklerine verilen cevaplar bütün aile büyüklerince ortak ve uyum içerisinde olmalıdır.

Benzer Konular

Yorumlar & Görüşler

Daha önce yorum gönderilmemiş. İlk yorumlayan siz olun!

Yorumunu Gönder

Son Yazılanlar