• 2 sene önce
  • 0 Yorum
  • 732 Görüntülenme

Anne-baba-çocuk ilişkisi

anne-baba-cocuk-iliskisi2863-s

Anne-babanın temel amacı, başarılı ve mutlu çocuklar yetiştirmek olmalıdır.

Aileyi bir bütün olarak kabul edersek, anne, baba ve çocuklar da bu bütünün vazgeçilmez parçalarıdır. Çekirdek aile tipinde anne, baba ve çocuklar adeta birbirine kenetlenmiş, çelik bir üçgeni andırırlar.

Anlamlı bir aile bütünlüğünü sağlamak için, anne, baba ve çocuklar arasında sevgi duygusu yoğun bir şekilde yaşanmalıdır. Yalnızca anne-babanın çocuğunu sevmesi yeterli olmamakta, eşlerin de birbirini sevip sayarak çocuklarına iyi bir model oluşturmaları gerekmektedir. Öyleyse anne-baba ilişkisinde sevgi esas olmalıdır.

Bir kimseyi sevmenin ne demek olduğunu biliyor musunuz? Bir insanı, bir ağacı, bir çiçeği, bir kuşu sevebilir misiniz? Onlar sevginize karşılık vermeseler  yine de onları sevebilir misiniz? Çoğumuz böyle bir sevgiye kapalıyızdır. Çünkü sevmekle yetinemiyoruz, sevgimize karşılık bekliyoruz. “Eğer siz beni severseniz, ben de sizi severim” diyorsanız, bunun adına ticaret derler, alışveriş derler. O zaman sevgi pazarda alınıp satılacak bir şey olur, buna sevgi denmez. Sevgi bir karşılık beklememektir. Her şeyi tıpkı bir annenin çocuğunu sevdiği gibi sevmelisiniz!

Evet, gerçek sevgi vermektir, almak değildir. Mesela anne, çocuğunu gerçekten sever. Çocuğuna şartsız olarak bedeninin sıcaklığını, sütünü, besinini verir; vermemek anne de üzüntü yaratır.

Sevilmek için sevmekle işe başla, ama ille de sevilmeyi bekleme… Çünkü sevmek, sevilmekten daha haz vericidir.

İnsanda iç güzelliği, varlıklara yeterince sevgi duymaya başladığı zaman oluşur. Gerçek sevgi de ancak bencil istekler aşıldığı zaman gelir.

Gerçek sevgide karşımızdakini avucumuzun içine almak, yani onu sahiplenip ona tahakküm etmeye çalışmak da yoktur. Çünkü hürriyet olmadan sevgi de olmaz.

Gerçek sevgiyi gerek aile içinde, gerekse sosyal hayatımızda yaşamaya başladığımızda, çevremizdeki insanları ve varlıkları birer parçamız olarak algılarız. O zaman bulunduğumuz her yerde, kendimizi evimizdeymiş gibi hissederiz.

Genellikle anne-babalar, kendileri nasıl eğitilip yetiştirildiyse, çocuklarını da aynı şekilde eğitip yetiştirmeye çalışıyorlar. Bu son derece yanlıştır. Anne-babaların aynı hataları tekrar etmek yerine bilimsel gelişmeleri takip ederek çocuklarını eğitmeleri gerekiyor.

Toplumumuzda anne-babalar, çoğunlukla çocuklarının yanlışlarını söyleyerek doğruları öğretmek isterler. Oysa anne-baba daha çok çocuğun doğrularını söylemelidir. Bu şekilde çocukta güven duygusu gelişir. Öyleyse anne-babaların kırıcı konuşmalar yerine, destekleyici sözlerle çocuklarını yüreklendirmeleri gerekir. Çünkü çocuklarda kişilik, kendisine hakaret edilen ortamlarda değil, saygı duyulan ve destekleyen ortamlarda gelişir.

Benzer Konular

Yorumlar & Görüşler

Daha önce yorum gönderilmemiş. İlk yorumlayan siz olun!

Yorumunu Gönder

Son Yazılanlar