ağaç korumak ile ilgili kısa şiirler

Konusu 'Kıta kıta şiirler' forumundadır ve Ceren tarafından 2 Aralık 2014 başlatılmıştır.

  1. Ceren

    Ceren Süper moderatör

    ağaç korumak ile ilgili kısa şiirler

    Ağaç Sevgisi
    Kucak açarsın herkese
    Bu dost, şu düşman demeden
    İyilik yaparsın herkese
    Bir karşılık beklemeden.

    Güzel yurdumun süsüsün
    Bulutlara dal uzatan
    Kuru, yeşil örtüsüsün
    Gölge veren, dal uzatan,

    Ne kadar çok çeşidin var
    Elma, armut, meşe, kavak
    Tatsız geçer sensiz bahar
    Sensiz toprak olur kurak.

    M. Necati ÖNGAY



    Ormanı Yok Etmeyin

    Orman deyip geçme,
    Piknik yapıp çöpleri bırakma
    Gün gelir hesap verirsen,
    Aval aval bakma

    Ormanı koruyup ,
    Çöpleri yerde bırakma!
    Her 27 Martta
    Ağaç dikmeyi unutma!
    Aslı GÖKBAY



    Bir Ağaç

    Bir ağaç dikince sen ,
    Yeni bir hayat dikiyorsun ,
    Yeni bir gün dikiyorsun ,
    Oksijen dikiyorsun .
    Bir ağaç kesince sen
    Ormanda terör estiriyorsun
    Bana değil ki zararın
    Kendine bilmiyorsun
    Bir katilsin sen
    Can alan
    Farkın yok adam öldürenden
    Dersin biliyorum adam öldürmek kötüdür ya ağaç kesmek
    Duy bu son feryadımı
    Dik bir fidan
    Dik bir can



    Ormanlar Yuvamız

    Ormanlar Yuvamız
    Onları korulmalıyız
    Onlarda yurttaşımız
    Ormanları korumalıyız

    Ormanlar yuvamız
    Afetleri yok eder ormanlarımız
    Çevreye bak bir
    Orman var mı hiç ?
    Ormanları korumalıyız
    Zeynep ÖZEN

    Orman

    Sen insansın, o ağaçtır,
    Suya, ışığa, sevgiye
    Bir insan kadar muhtaçtır;
    Ağaçların şehri orman.

    Onu ne yak, ne sök, ne kır.
    Bir dal kopardığın zaman.
    Gizli bir sesle hıçkır..
    Her orman yurda bir ordu
    Ormanı iyi koru…
    Hüseyin KALABA



    KÜÇÜK FİDAN

    Ufak tefek bir tohumun
    İçindeydi küçük fidan
    Güneş dedi: “—Bu uykunun Sonu yoktur,artık uyan!”
    Yağmur: “—Elbet bıkar”, dedi,
    “Yer altından zavallıcık,
    Suyum seni yıkar”, dedi,
    “Çık o kara topraktan çık!”
    Bu sesleri duyar duymaz,
    Sardı onu birçok hülya,
    Yeryüzüne çıktı biraz:
    “—Ne güzelmiş” dedi “dünya!”

    Emin Recep GÜREL