Ahmet Kutsi Tecer Şiirleri Kısa

Konusu 'Ünlü Şiirler' forumundadır ve Lavinia tarafından 2 Eylül 2012 başlatılmıştır.

  1. Kısa Ahmet Kutsi Tecer Şiirleri

    Ahmet Kutsi Tecer Kısa Şiirleri

    BAŞBAŞA

    İşte bir vazoda açmış iki gül
    İşte bir saksıda eşsiz kuşkonmaz.
    Gülleri gördükçe gönlüm bir bülbül
    Saksıya baktıkça içimde bir haz.

    Dışarda fırtına, uğultu, tipi
    Odada sessizlik tutulur gibi.
    İşte o da geldi, evin sahibi
    Oturduk, eskiden konuştuk biraz.

    Dışarda fırtına, tipi... Yerler kar
    İçerde başbaşa iki bahtiyar.
    Onları ısıtan eski bir bahar
    Dışarda yepyeni bir kış, bir ayaz.


    İLK UYKULAR

    Yıllar var, o zaman küçüktü göğsün
    Boğuşmak bilmezdin bu kuş tüyüyle
    Hülyanın ve yazın ve teneffüsün.
    Sihriyle uyuyan bir kızdın öyle.

    Alsan da koynuna seher yelini
    Saçının vermezdin ona telini
    Elinin üstüne konan elini
    Çekerdin ansızın bir ürpermeyle.

    Ey şimdi boğulmuş, yorgun, soluyan
    Kumral kız! Şu atlas yastığa dayan
    O hafif, hülyalı ilk uykulardan
    Ne zaman, ne zaman uyandın söyle?


    ANNELER

    Dal bir gün dedi ki tomurcuğuna:
    - Tenimde bir yara işler gibisin
    Titrerim rüzgarlar keder vermesin.

    Anneler beşikten der çocuğuna:
    - Acını görmesin gözüm alemde
    Teselli demeksin bana son demde.

    Bütün ümitleri yel alır gider
    Tomurcuk açılır, sel alır gider
    Anneler büyütür, el alır gider.


    ILGAZ DAĞLARINDAN

    Siz, ağaçlar, elbet beni bildiniz,
    Ben sizden ayrılmış yürür bir dalım.
    Ey çamlar, köknarlar, ey yeşil deniz.
    Ben kendi kendini sürür bir dalım.

    Kırığım, içimden çıkmaz bu acı,
    Gün oldu başıma hasretin tacı,
    Düşündüğüm zaman asıl ağacı,
    İçimi yalnızlık bürür bir dalım.

    Ne sert kış ne gümrah ve gölgeli yaz,
    Ne ılık meltemler, ne keskin ayaz.
    Mevsimler derdime bir şifa olmaz,
    Ben kökünden kopmuş çürük bir dalım.