Anne ile ilgili şiirler Ünlü şairlerden

Konusu 'Ünlü Şiirler' forumundadır ve Lavinia tarafından 25 Şubat 2012 başlatılmıştır.

  1. Ünlü şairlerin anne şiirleri
    Anneyle ilgili şiirler


    Anneler ve Çocuklar

    Anne öldü mü çocuk
    Bahçenin en yalnız köşesinde
    Elinde siyah bir çubuk
    Agzında küçük bir leke
    Çocuk öldü mü güneş
    Simsiyah görünür gözüne
    Elinde bir ip nereye
    Bilmez bağlayacağını anne
    Kaçar herkesten
    Durmaz bir yerde
    Anne ölünce çocuk
    Çocuk ölünce anne

    Sezai Karakoç

    Anneme Mektup

    Ben bu gurbete ile düştüm düşeli,
    Her gün biraz daha süzülmekteyim.
    Her gece, içinde mermer döşeli,
    Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.

    Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
    Geceyi koynuma aldığım zaman,
    Gözlerim kapanıp daldığım zaman,
    Yeniden yollara düzülmekteyim.

    Son günüm yaklaştı görünesiye,
    Kalmadı bir adım yol ileriye;
    Yüzünü görmeden ölürsem diye,
    Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim.

    Necip Fazıl Kısakürek

    Anama

    Dokuz ay koynunda gezdirdi beni
    Ne cefalar çekti ne etti Anam
    Acı tatlı zahmetime katlandı
    Uçurdu yuvadan yürüttü Anam

    Anaların hakkı kolay ödenmez
    Analara ne yakışmaz ne denmez
    Kan uykudan gece kalkar gücenmez
    Emzirdi salladı uyuttu

    Anam Doğurdu beni Sivas ilinde
    Sivralan Köyünde tarla yolunda
    Azığı sırtında orak elinde
    Taşlı tarlalarda avuttu

    Anam Ben yürürdüm Anam bakar gülerdi
    Huysuzluk edersem kalkar döverdi
    Hemen kucaklayıp okşar severdi
    Çirkin huylarımı soyuttu Anam

    Çocuğudum Anam bana ders verdi
    Okumamı çalışmamı on gordu
    Milletine bağlı ol da dur derdi
    Vatan sevgisini giyitti Anam

    Tükenmez borcum var Anama benim
    Onun varlığından oldu bedenim
    Kimi köylü kızı kimisi hanım
    Ta ezel tarihte kayıtlı Anam

    Veysel der kopar mı Analar bağı
    Analar doğurmuş ağayı beyi
    İşte budur sözlerimin gerçeği
    Okuttu öğretti büyüttü Anam Aşık Veysel'i

    Aşık Veysel


    Unuttum, Nasıldı Annemin Yüzü

    Unuttum, nasıldı annemin yüzü
    Unuttum, sesi nasıldı annemin.
    Gece bir örtü olsun anılardan
    Kara yüreğime örtüneyim.

    Unuttum, nasıldı annemin gülüşü
    Unuttum, nasıldı ağlarken annem.
    Yaşam sallasın kollarında beni
    Küçücük oğluyum onun ben.

    Unuttum, elleri nasıldı annemin
    Unuttum, gözleri nasıldı bakarken.
    Kuru ot kokusu getirsin rüzgar
    Yağmur usulcacık yağarken.

    Ataol Behramoğlu