Anne Konulu Şiirler

Konusu 'Karışık Şiirler' kategorisindedir ve Hilal tarafından 1 Mayıs 2012 başlatılmıştır.

  1. Hilal Üye Üye

    Katılım:
    2 Mart 2012
    Mesajlar:
    483
    Anne Şiirleri
    Annelere Şiirler


    Son Sözümle Annem

    Güzel sesin yeter bana
    Gül kokulu saçlarınla
    Kara gözün, kara kaşın
    Son Sözümle Sensin Annem

    Gönlümün devamı
    Derdimin dermanı
    Sensin benim kaderim
    Son Sözümle Sensin Annem

    Canımsın, kanımsın
    Kalbimin yarısısın
    Senin için atar bu kalp
    Son Sözümle Sensin Annem

    Annem

    Yaz günü gibi gözlerin ,
    Serçe gibi sözlerin,
    Beni büyüten besleyen,
    Benim güzel annecim.

    Senin güzel saçların,
    Senin güzel kucağın,
    Senin güzel sesin ,
    Kalbimde inlesin,
    benim güzel annecim.

    Senin güzel ellerin ,
    Sakın dert görmesin,
    Bugün anneler günü,
    Benim güzel annecim.


    Anneme Mektup

    Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
    Her gün biraz daha süzülmekteyim.
    Her gece, içinde mermer döşeli,
    Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
    Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
    Geceyi koynuma aldığım zaman,
    Gözlerim kapanıp daldığım zaman,
    Yeniden yollara düzülmekteyim.
    Son günüm yaklaştı görünesiye,
    Kalmadı bir adım yol ileriye;
    Yüzünü görmeden ölürsem diye,
    Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim.
    Necip Fazıl Kısakürek


    Anne

    İlk kundağın
    Ben oldum, yavrum;
    İlk oyuncağın
    Ben oldum.

    Acı nedir
    Tatlı nedir... bilmezdin
    Dilin damağın
    Ben oldum.
    Elinin ermediği
    Dilinin dönmediği
    Çağlarda, yavrum
    Kolun kanadın
    Ben oldum
    Dilin dudağın
    Ben oldum.

    Belki kıskanırlar diye
    Gördüklerini
    Sakladım gözlerden
    Gülücüklerini...
    Tülün duvağın
    Ben oldum!

    Artık isterlerse adımı
    Söylemesinler bana
    'Onun Annesi' diyorlar...
    Bu yeter sevgilim bu yeter bana!

    Bir dediğini iki
    Etmiyeyim diye öyle çırpındım ki
    Ve seni öyle sevdim sana
    O kadar ısındım ki
    Usanmadım, yorulmadım, çekinmedim
    Gün oldu kırdın...
    İncinmedim;
    İlk oyuncağın
    Ben oldum.. Yavrum
    Son oyuncağın
    Ben oldum...

    Layık değildim
    Layık gördüler
    Annen oldum yavrum
    Annen oldum!

    Arif Nihat Asya


    BEKLEME ANNE

    Artık beni bekleme ANNE
    Mavi bakkalın sarı banketinde
    Gelmeyeceğim artık ben
    geç kaldığım saatlerde

    Okulun önündeki çukurda
    bacaklarım uzadı ANNE
    Yüksek kaldım çukurda
    yürüyemez oldum ANNE alçak kaldırımlarda

    Orda saray var ANNE
    bizde ev artığı
    Sarayı istiyorum ANNE
    içindede boy aynası

    Artı beni bekleme ANNE
    çünkü ben terk ediyorum Oritenya'yı
    Mavi düşlerin sarı yolculuğunda
     



Sayfayı Paylaş