Aşk İlgili Şiirler

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve Lavinia tarafından 6 Ocak 2013 başlatılmıştır.

  1. Aşkla ilgili şiir

    AŞK


    Süzülerek akar boş yüreğime,
    Işıklı gözlerin nur bakışları.
    Kanatlanır uçar hoş dileğime,
    Sineme saplanan yar bakışları.

    Yeşeren gönlümde ateş közledim.
    İçimdekileri elden gizledim.
    Görmedim rüyada nasıl özledim?
    Dantele işledim zar nakışları.

    Ağaç gövdesine ismini kazdım.
    Kıyıda kumsala resmini çizdim.
    Adına şiirler ezgiler yazdım.
    Gene çare olmaz var akışları.

    Ben bir onu sevdim başka bilmedim.
    Ağladım yaşımı açık silmedim.
    Kader böyle imiş çok da gülmedim.
    Eritti bitirdi nar yakışları.

    Öznur Karaman


    BU AŞKIN ADI HASRET OLDU

    Yokluğun özlemini biledi bir bıçak gibi
    Yollarda dolaştım kimsesiz gibi
    Özlemin büyüdü bir çığ gibi
    Sen gittin ya
    Bu aşkın adı hasret oldu

    Keşke demicem bu sefer diyemicem
    Ne keşke diyecek bi sewgiydi bu
    Nede sen bir keşkeye sığabilirdin
    Sen gittin ya
    Bu aşkın adı hasret oldu

    Yol ayrımı bu yaşadığımız şimdilerde
    Yalnızız artık bu koskoca ewrende
    Mutluluk ayrılmasın yanından ömrünce
    Sen gittin ya
    Bu aşkın adı hasret oldu
    Sen gittin ya
    Ben yarım kaldım.


    DİYAR-I AŞK

    Gözlerden yüreğe düşen ilk ateş,
    Akarken sessizce gizli ve sırdaş.
    Artık gülmeler feryatlara eş,
    Hüznü sevince katar burada

    Aşk kanda kıpırtı küçücük heves
    Aşığa bu dünya altından kafes,
    Şimdi yaşamak için aldığın nefes,
    İnsanı boğmadan beter burada.

    Gençliğin ateşi var iken başta,
    Zaman durmuş birden sevdalık yaşta,
    Akıl pazarlanmış alışverişte,
    Tüccar almadan satar burada.

    Yaslı sözler elem ile beslenir,
    Yaşlı gözler sevdiğine yas/lanır.
    Körpe aşklar yaşamadan yaşlanır.
    Güneş doğmadan batar burada.

    Hayat diken üstünde ölüm tuzakta
    Yalnızlık yakında o yar uzakta
    Toprağın üstünde kavuşmasak da
    Vuslatın kokusu tüter burada.

    Sevgiyi bilmeyenin toprağı çorak.
    Aşık bedenlerle beslenir toprak.
    Bu can ölür ise yarinden ırak,
    Kimsesiz sessiz yatar burada.

    Gelince huzura ruhun günahı,
    Saklayamaz sırları zifrin siyahı.
    Elbet bulu o gün, bu canın ahı.
    Kaçsa da yakalar tutar burada.

    Diyar-ı aşk burası gökler karanlık.
    Geceler yıl sürer gündüz bir anlık.
    Ruhlar tek vücut yok olmuş benlik,
    Herkese tek seda yeter burada


    ERENKÖYÜ’NDE BAHAR
    Cânân aramızda bir adındı
    Şîrin gibi hüsnü âna unvân
    Bir sahile hem şerefti hem şân
    Çok kerre hayâlimizde cânân
    Bir şî’ri hatırlatan kadındı.

    Doğmuştu içimde tâ derinden
    Yıldızları mâvi bir semânın;
    Hazzıyla harâb idim edânın
    Hâlâ mütehayyilim sedânın
    Gönlümde kalan akislerinden.

    Mevsim iyi kâinat iyiydi;
    Yıldızlar o yanda biz bu yanda
    Hulya gibi hoş geçen zamanda
    Sandım ki güzelliğin cihanda
    Bir saltanatın güzelliğiydi.

    İstanbul’un öyledir bahârı;
    Bir aşk oluverdi âşinâlık..
    Aylarca hayâl içinde kaldık;
    Zannımca Erenköyü’nde artık
    Görmez felek öyle bir bahârı.

    Yahya Kemal BEYATLI