Aşk Şiirleri Namık Kemal

Konusu 'Ünlü Şiirler' forumundadır ve Lavinia tarafından 6 Ocak 2013 başlatılmıştır.

  1. Namık Kemal Aşk Şiiri

    KIT'ALAR

    I

    Eylemem ölsem de kızbi ihtiyar,
    Doğruyu söyler gezer bir şairim.
    Bir güzel mazmun bulunca, Eşrafa,
    Kendimi hicveylemezsem kafirim!

    II

    Kabrimi kimse ziyaret etmesin Allah için,
    Gelmesin reddeylerim billahi öz kardeşimi.
    Gözlerim ebna-yi ademden o rütbe yıldı kim,
    İstemem ben fatiha, tek çalmasınlar taşımı

    III

    Vakt-i, istibdatta söz söylemek memnu idi;
    Ağlatırtırdı ağzını açsan hükümet ananı!
    Devr-i hürriyetdeyiz şimdi, değişti kaide.
    Söyletirler evvela, sonra s..ler ananı!

    IV

    Çekdiğim çevr ü cefanın sebebinden sorma
    Deme kim: -Badıhave menkabe dellalı budur!
    Habs ile, nefy ile, işkence ile ömür geçer,
    İşte Türkiyye'de şair olanın hali budur!

    V

    Vükela kabrine heykel dikelim şöyle yazıp
    Ki: 'Bunun hal_i hayatına yeri münhal idi
    Sanmayın yavm_i vefatında bilindi kadri
    Sağlığında yine bu böylece bir heykel idi'

    VI
    Padişahım, bir dirahta döndü kim guya vatan,
    Daima birbaltadan bir şahıhali kalmıyor:
    Gam değil amma bu mülkün böyle elden gitmesi,
    Gitgide zulmetmeğe elde ahali kalıyor

    Namık Kemal

    BEYİTLER

    Sana senden gelir bir işte ‘dâd' lâzımsa
    Zaferden ümidin kes gayriden imdad lâzımsa.

    Yüksel ki yerin bu yer değildir;
    Dünyaya gelmek hüner değildir.

    Bize gayret yaraşır, merhamet Allah'ındır.
    Hükmü ati ne fakirin, ne de şeyhin şahındır

    Namık Kemal


    YOKTUR

    Gül ruhluların misali yoktur.
    Hurşidin o rengi âli yoktur.
    Ağyar ile ülfet etmek ister
    Ben ölmeden ihtimali yoktur.
    Cevretme değil fedayı aşka,
    Öldürse dahi vebali yoktur.
    Allah'adır istinadım ancak
    Nevi beşerin kemali yoktur.

    Namık Kemal