Atatürk'ün Hayatını Şiirlerle Anlatan Albüm

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve Nehir tarafından 6 Ocak 2014 başlatılmıştır.

  1. Atatürk'ün Hayatını Şiirlerle Anlatma

    ATATÜRK’ÜN ÇOCUKLUĞU

    Bin sekiz yüz seksen birde,
    Selanik adlı şehirde,
    Çok güzel bir çocuk doğdu.
    Ailesi bu çocuğa,
    “Mustafa” adını koydu.

    Büyüdü küçük Mustafa,
    Hangi okula gidecek?
    Bu konuda kararı,
    Anne, babası verecek.

    Annesi dini öğrenim
    Görmesini istiyordu
    Babası da bu konuda,
    Ona karşı çıkıyordu.

    Babası Ali Rıza Bey,
    Yeni okuldan yanaydı.
    Ama bu konuda artık,
    Eşini kırmamalıydı.

    Mustafa’yı dualarla,
    Eski okula yolladı.
    Düşüncesinden dönmeyip,
    Yeni okulu kolladı.

    Bir süre sonra oradan,
    Kaydını sildirdiler.
    Mustafa’yı bu defa da,
    Yeni okula verdiler.

    Babası Ali Rıza Bey,
    Öldü, Mustafa küçüktü.
    O’nu, güçlükle annesi,
    Zübeyde Hanım büyüttü.

    Tatillerde dayısının,
    Çiftliğinde karga kovdu.
    Büyüdü küçük Mustafa,
    Artık delikanlı oldu.

    ATATÜRK’ÜN GENÇLİĞİ

    Askerliğe karşı Onda
    Yenilmez bir istek vardı.
    Bir gün sınavlara girdi,
    Bu sınavları başardı.

    Askeri ortaokulda,
    Matematikte üstündü.
    Bu bakımdan O, okulda,
    Çok büyük bir ilgi gördü.

    Öğretmenin adı da
    Mustafa’ydı orada
    Öğretmen dedi ki bir gün;
    “Bir fark olsun arada”.

    KEMAL adı eklenerek,
    MUSTAFA KEMAL denildi.
    Kemal olgunluk demekti;
    Bu bir ödüldü, verildi.

    Askeri orta ve lise,
    Üstün başarıyla bitti.
    Mustafa Kemal sonra da,
    Harp Okuluna gitti.

    Bin dokuz yüz beş yılında,
    Genç bir kurmay yüzbaşıydı.
    O dönemdeki baskıya,
    Aydın olarak karşıydı.

    Milleti kurtarmak için,
    Gece gündüz düşünürdü.
    Özgürlüktü karakteri,
    Yüreğinde bu büyüdü.

    ATATÜRK’ÜN SAVAŞLARI

    Trablusgarp ve Derne’de
    Gitti gönüllü çarpıştı.
    Arkasından o günlerde,
    Balkan Savaşları çıktı.

    Cepheden cepheye koştu,
    Erlerle omuz omuza.
    Çanakkale’den saldırdı,
    Sonra düşman yurdumuza.

    Ne savunmaydı dişe diş,
    Düşman sustu tabyalarda,
    Bir kahraman selamladı.
    Dünya Anafartalarda.

    Birinci Dünya Savaşı,
    Yenilgiyle sona erdi.
    Silahlarımız alındı,
    Düşman yurdumuza girdi.

    Mustafa Kemal gizlice,
    Çıktı bir sabah Samsun’a
    Karar verdi kurtarmaya;
    “Düşman giremez yurduma”.

    Üç buçuk yıl aralıksız
    Sürdü Kurtuluş Savaşı.
    Kanıtladı O dünyaya;
    Eğilmez hiç Türk’ün başı.

    Kurtardı milleti yurdu,
    Yepyeni bir devlet kurdu.
    Akan kanların bedeli,
    Yüce Cumhuriyet doğdu.

    ATATÜRK’ÜN DEVRİMLERİ

    Yüzyılların bağnazlığı
    Bizi bırakmıştı geri,
    Bunu anlayan Atatürk,
    Ele aldı devrimleri.

    Din ve devlet işlerini,
    Ayırarak birbirinden,
    Laik bir dünya düzeni,
    Kurdu Atatürk yeniden.

    Kanun, kılık kıyafetler,
    Ölçülerdeki birimler,
    Alfabemizdeki harfler,
    Çağdaş milletlere uydu.

    Vergi düzeni değişti.
    Ekonomimiz gelişti.
    Yüksek düzeye erişti.
    Devletimiz güçlü oldu.

    Soyadı kanunu çıktı,
    Yanlışlıklar da önlendi.
    Mustafa Kemal Paşa’ya,
    Artık hep Atatürk dendi.

    Türk devrimleri bir bütün,
    Milletçe biz bekçisiyiz.
    Devrimlerle yurdumuzu,
    İleri götüreceğiz.

    ATATÜRK’ÜN ÖLÜMÜ

    Bin dokuz yüz otuz sekiz,
    Kasım’ın onu, perşembe;
    Saat dokuzu beş geçe,
    Kapandı sanki bir perde.

    Devirler kapayıp, açan.
    Bir önder ölümsüzleşti.
    O ölmedi, ölmeyecek;
    Ta kalbimizde yerleşti.

    İzindeyiz bütün millet,
    Hedefine yürüyoruz.
    Rahat uyu sen Atatürk,
    Eserini koruyoruz.