Aziz Nesin Şiirleri Kısa

Konusu 'Ünlü Şiirler' forumundadır ve Merve tarafından 26 Haziran 2012 başlatılmıştır.

  1. Aziz Nesin Kısa Şiirleri

    AŞK ÜZRE

    Sevişirken yılan bile dokunmaz
    Tapınmakta aşktan saygın olamaz
    Sevda üzre yıldırım olsa çarpmaz
    İstiyorsan uzak kalmak ölümden
    Hep aşk üzre olmaslısın a caanım
    Ki ölüm de sevişirken kıyamaz


    BENDE KAL
    Bir tohum verdin
    çiçeğini al
    Bir çekirdek verdin
    Ağacını al
    Bir dal verdin
    Ormanını al
    Dünyamı verdim sana
    Bende kal


    SUSARAK
    Güneş altında söylenmedik söz yokmuş..
    Bu yüzden geceleri söylüyorum sevdiğimi..
    Ne gece ne gündüz yokmuş söylenmemiş söz..
    Bende söylenmişleri söylüyorum yeni biçimde..
    Hiç bir biçim kalmamış dünyada denenmedik...
    Bende susuyorum sevgimi saklayıp içimde....
    Duyuyorsun değilmi suskunluğumu nasıl haykırıyor...
    Susarak sevgisini ilan eden çok var sevgilim ...
    Ama bir başka seven yok benim sustuğum biçimde .....


    ÖZLEM
    O denli o denli çok beklettin
    Alıştırdın bekletmeye kendini
    Çok zamanlar geçti de geldin
    Senden çok seviyorum senin özlemeni.


    YOKLUĞUNDAKİ SEN

    Yine yalnız değilim her zamanki gibi
    Bu Uzakdoğu gecesinde yokluğunlayım

    Aramızda yirmibeşbin kilometre
    Sen kıştasın ben yazdayım
    Sen bir yarısında dünyanın
    Ben öte yarısındayım
    Yine de bırakmıyor ellerimi yokluğun
    Daha da bir gönlümcesin
    Varlığından bin kat güzel
    O yalımsal çıplaklığın yalaz yalaz
    Ve en gizlerden konuşurken ellerin
    İçimden gelmiyor mektup yazmak demeden
    Sevişiyoruz yirmibeşbin kilometreden


    SÖZ
    Bilirsiniz sözümde hep durmuşumdur duracağım
    Sevgilime sözverdim ben yirmi yıl yaşayacağım
    Düşmanlarım sevinmesin yirmi yıl sonra yok diye
    Belli değil yirmi yıla ne zaman başlayacağım.


    ÇOĞALMAK
    Kalabalıkta kalabalıkça yalnızlık
    Yalnızladıkça birbirimizi
    Haydi çoğalalım
    Çoğaltarak kendimizi
    Bir canım çoğal da bin can ol
    Isıt yaşlıların yalnızlıklarını ilinsin üşümüşlüğü bırakılmışların
    Çoğalın dudaklarım çoğalın sonsuz
    Öpün bütün ağlayan çocukları kimsesiz
    Çoğal gözlerim çoğal
    Gör bütün görmeyenlerde yapayalnız
    Ellerime tutunun ellerime çoğalın
    Okşayın sevecenlikle çocukları
    Hıçkırırlarken uykularında bile