Cahit Sıtkı Tarancı Kimdir Kısaca Bilgi

Konusu 'Kısa Özet Bilgiler' forumundadır ve Nehir tarafından 3 Ocak 2014 başlatılmıştır.

  1. Cahit Sıtkı Tarancı Kimdir Kısaca Hayatı

    Cahit Sıtkı Tarancı 2 Ekim 1910, Diyarbakır 13 Ekim 1956, Viyana Türk şair, yazar.

    Cumhuriyet dönemi Türk şirinin en önemli şairlerinden birisidir. En ünlü şiirleri "Otuz Beş Yaş" ve Memleket İsterim ‘dir.


    2 Ekim 1910’da Diyarbakır’da dünyaya geldi. Babası, Diyarbakır'da ticaret ve ziraatle uğraşan köklü Pirinçcizadeler ailesinden Bekir Sıtkı Bey; annesi, babasının amca kızı Arife Hanım'dır. 4 Aralık 2010 tarihinde erişildi. Ailesi, ona Hüseyin Cahit adını verdi. Akrabaları Pirinççioğlu soyadını aldığı halde Soyadı Kanunu çıktığı yıl pirinç ekiminden çok zarara uğrayan babası Bekir Sıtkı Bey, bu duruma kızarak çiftçi anlamına gelen Tarancı soyadını almıştır.

    Şiirlerinde en çok yaşama sevinci ve ölüm temalarına yer vermiş, nedense hep ölümün üstüne gitmiştir. Ayrıca yitik aşklar, mutlu sevdalar, yalnızlık, yaşadığı bohem hayatın buruklukları, çocukluk özlemi de şiirlerine konu olmuştur.

    ESERLERİ

    ŞİİR:
    Ömrümde Sükût (1933, 1968)
    Otuz Beş Yaş (1946, 1982)
    Düşten Güzel (1952, 1969)
    Sonrası (Ölümünden sonra 1957, 1962)

    MEKTUP:
    Ziya’ya Mektuplar (Ölümünden sonra 1957. Ziya Osman Saba'ya mektupları)

    ÖYKÜ:
    Cahit Sıtkı'nın Hikayeciliği ve Hikayeleri (Ölümünden sonra Selahattin Ömerli derledi, 1976)
    Bütün Şiirleri (Asım Bezirci derledi, 1983)

    EDEBİ YAŞAMI
    Şiir yazmaya lise yıllarında başlayan Cahit Sıtkı’nın Fransız okullarında okumuş olmasının etkisiyle ilk şiirlerinde Fransız şairlerin üsluplarıyla benzerlikler görüldü.
    Kimileri 'Muhit' ve 'Servet-i Fünun/Uyanış' dergilerinde yayımlanan ilk şiirlerini 1933 yılında yayımlanan Ömrümde Sükut adlı kitapta topladı. Otuz Beş Yaş şiirinin, 1946’da, Cumhuriyet Halk Partisi’nin düzenlediği, yarışmada birincilik kazanmasıyla ününü pekiştirdi ve Cumhuriyet Dönemi’nin önemli şairleri arasına girdi.
    Sanat için sanat ilkesine bağlı kaldı. Ona göre şiir, kelimelerle güzel şekiller kurma sanatıdır Vezin ve kafiyeden kopmamış; ama ölçülü veya serbest, her türlü şiirin güzel olabileceği inancını taşımıştır. Açık ve sade bir üslubu vardır. Çoğu gerçeğe bağlı olan mecazları, derin, karışık ve şaşırtıcı değildir. Uzak çağrışımlara ve hayal oyunlarına pek itibar etmemiştir. Zaman zaman bazı imaj ve sembollere başvurmuştur.
    Şiirlerinde en çok yaşama sevinci ve ölüm temalarına yer vermiş, nedense hep ölümün üstüne gitmiştir. Ayrıca yitik aşklar, mutlu sevdalar, yalnızlık, yaşadığı bohem hayatın buruklukları, çocukluk özlemi de şiirlerine konu olmuştur.