Çanakkale Savaşında Söylenen Şiirler

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve Lavinia tarafından 22 Ocak 2013 başlatılmıştır.

  1. Çanakkale Savaşında Şiirleri

    Zafer Türküsü

    Yaşamaz ölümü göze almayan,
    Zafer, göz yummadan koşana gider.
    Bayrağa kanının alı çalmayan,
    Gözyaşı boşana boşana gider!

    Kazanmak istersen sen de zaferi,
    Gürleyen sesinle doldur gökleri,
    Zafer dedikleri kahraman peri,
    Susandan kaçar da coşana gider.

    Bu yolda herkes bir, ey delikanlı,
    Diriler şerefli, ölüler şanlı!
    Yurt için dövüşen başı dumanlı,
    Her zaman bu şandan, o şana gider.

    Faruk Nafiz ÇAMLIBEL


    BİR YOLCUYA

    Dur yolcu! Bilmeden gelip bastığın,
    Bu toprak, bir devrin battığı yerdir.
    Eğil de kulak ver, bu sessiz yığın,
    Bir vatan kalbinin attığı yerdir.

    Bu ıssız, gölgesiz yolun sonunda,
    Gördüğüm bu tümsek, Anadolu'nda,
    İstiklal uğrunda, namus yolunda,
    Can veren Mehmed'in yattığı yerdir.

    Bu tümsek, koparken büyük zelzele,
    Son vatan parçası geçerken ele,
    Mehmed'in düşmanı boğuldu sele,
    Mübarek kanını kattığı yerdir.

    Düşün ki, hasrolan kan, kemik, etin
    Yaptığı bu tümsek, amansız, çetin,
    Bir harbin sonunda, bütün milletin,
    Hürriyet zevkini tattığı yerdir.

    NECMETTİN HALİL ONAN

    ( Bu şiir Gelibolu yamaçlarında yazıldı.)


    ÇANAKKALE SAVAŞI
    Gülmeyiniz ey düşmanlar,
    Çanakkale geçilemez.
    Bekler nice kahramanlar,
    Çanakkale geçilemez.
    Filo, filoya dayansa,
    Yerler bomba ile yansa,
    Siperler kana boyansa,
    Çanakkale geçilemez.
    On Sekiz Mart Zaferi’ni,
    Herkes tanır Türk erini,
    Ölür de vermez yerini,
    Çanakkale geçilemez.
    Türk’ün göğsü, Türk’ün kolu,
    İman ile kuvvet dolu,
    Aslan yurdu Gelibolu,
    Çanakkale geçilemez.
    Akan kanlar dönse sele,
    Conkbayır’ı geçmez ele,
    Dünya kopup gelse bile,
    Çanakkale geçilemez.
    Birçok milletin askeri,
    Yenilerek kaçtı geri,
    Anladılar Türk’ün yeri
    Çanakkale geçilemez.
    Ali Osman ATAK