Çirkin caddeler

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve Ziyan tarafından 31 Mayıs 2012 başlatılmıştır.

  1. Çirkinleşmiş caddelerde dolanıyorum
    Gün-eşsizim
    kayıp olmuşluğumla dolanıyorum
    Serbest piyasadan habersiz prangaları takıyorum
    Her adımda yürüdükçe
    içimden soyunan bir kusmuşluk alıyor beni
    Leş kokuları olan bir kır bahçesine giriyorum
    Çevremde herkes aşkın leş kokusunu soluyor
    Hr bir yanımda yalnızlıklar dolanıyor
    Kime dokunsan ya ayrılmış
    Yada aldatılmış
    Herkesin içinde tüten bir yalnızlığı
    Gözlerindeki pınarlar döküldükçe
    Mütevazi bir toprak anltıyor
    Savaştan çıkmış
    Ses tesiri yüksek bir bomba mı atldı bu kır bahçesine
    Her tarafta ayrılıktan olma şarapnel parçaları ile dolmuş
    Kır bahçesinin önlerinden geçen sevgililer neden bakmıyorlar bu yana
    Yoksa bizim alınlarımızda
    Yalnızlık boynun hakkı mı yazıyor
    Nerden anloıyorlar bu bizim yaşadıklarımız
    Ben nerden anlayacağım onların yalnız olmadıklrını
    İçim buram buram intihar kokuyor
    Dilimde nefret üzerine kelimeler intihar etmeye hazır
    Sevgim kalmamış yüreğimde bir susmuşluk hakim
    Eğiyorum başımı
    Sanki intihar eden benmişim gibi
    Neleri maktül dını koyup asmadım ki
    Sevmeleri astım içimden
    Aşkı gömdüm herşeyi kabul eden toprağa
    Hasretleri her sabah doğan güneşe kurban ettim
    Özlemlerimi gecenin güzeline aya hediye etmiştim
    Benden sen çıkınca hiçlikler türetmeye başladım
    Her bir yanımda bir hiç peydahlanıyor
    Her hiç dalım çiçek açmadan
    gözyaşlarına bulanıyor
    Her biri rengi aynı
    Siyah rengi açık siyah rengi koyu siyah rengi
    Gözlerimde hep kararmışlıkla oturuyor
    Her gelen kara hazana
    Yer veriyorum senin bırakıp gittiğin odalarda
    Sen gitmişliği oynarken
    Ben tekliğimden bir konçerto türetiyorum.