Daldaki Hazal…

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve Elif tarafından 28 Mayıs 2013 başlatılmıştır.

  1. Elif

    Elif Yönetici Admin

    Kuruyup dökülen ağaç yapraklarını anlatan şiir özlem ve hasret yüklü sevdalara dair..

    Daldaki Hazal..

    İmkânsız bir sevdaydı kapıldığımız;
    Taşa tohum ekmek gibi...
    Nehri tersine akıtmak gibi…
    Galaksilere salıncak kurmak gibi…
    Uzaktan, uzağı yakın ederek sevdim.
    Uzaklık değil artık aramıza giren
    Yıllar ve acılı bir yaşam...

    Yetmedi kelepçelendi yüreklerimiz
    Artık ne sen çözebilirsin ne de ben…
    Kapıyı ne ben açabilirim ne de sen…
    Bu sevdanın sonu hep özlem, hep hasret
    Olmayan bir gerçek; vuslat…

    Tüm umutlar ve hayaller karardı.
    Her şey için çok geç artık…
    Bunu demek bile geç...
    Hazal’ı dalda tutmak kadar geç…

    Ramazan Demir (07.12.2012)