Dede korkut hikayelerinin genel özellikleri maddeler halinde

Konusu 'Türkçe edebiyat' forumundadır ve Ceren tarafından 13 Temmuz 2016 başlatılmıştır.

  1. Ceren

    Ceren Süper moderatör

    Dede korkut hikayelerinin genel özellikleri maddeler halinde

    · Asıl adı "Kitâb-ı Dede Korkut Alâ Lisan-ı Taife-i Oğuzhan" şeklindedir.

    · 12. 13. ve 14. yy.da Doğu Anadolu'da ve Azerbaycan'da yaşayan Müslüman Oğuz boylarının geleneklerini, göreneklerini, iç mücadelelerini, doğa üstü güçlerle, yaratıklarla savaşmalarını ele alır.

    · 14. ve 15. yy.da yazıya geçirilmiştir. Bu konudaki yaygın kanaat hikâyelerin 14.yy.da yazıya geçirildiği şeklindedir. Hikâyelerin kimin tarafından yazıya geçirildiği bilinmemektedir.

    · Toplam on iki hikâyeden oluşur.

    · Şiir ve düzyazı (nazım-nesir) karışık oluşturulmuştur.

    · Hikâyelerde az da olsa masal ve destan unsurları görülür.

    · Çok temiz, güzel ve zengin bir kullanılmıştır.

    · Anlatım açık, yalın ve durudur. Kesinlik ifade eder.

    · Hikâyelerde en önemli meziyet kahramanlıktır.

    · Aileye, çoğalmaya, kadına, çocuğa ve çocuk terbiyesine büyük önem verilir. Kadınların ailenin en önemli unsuru olduğu vurgulanır. Önsözünde dört ayrı tadın tipi çizilir.

    · Bütün hikâyelerde dini unsurlar (namaz kılma, dua etme, arı sudan abdest alma) görülür.

    · Kahramanlar dövüşlerini, Allah ve peygamber sevgisi için yapar.

    · Türk milletinin karakteristik özellikleri; doğruluk, adalet, güzellik yüceltilir.

    · Misafirperverlik ve cömertlik insanların ortak özelliğidir.

    · At, ağaç, su, yeşillik kısaca tabiat çok sevilir.

    · Kahramanların en büyük yardımcısı atlardır.

    · Kadınlar, eşlerine karşı aşırı saygılı ve itaatkârdır. Eşler de kadınlarına önem verir, iyi davranır.

    · Hikâyelerde, birçok öğüt vardır. Bu nedenle bu hikayeler didaktiktir.

    · Hikâyelerde yaşanan olayların tarihi bilgilerle ilgisi vardır.

    · Hikâyelerde geçen ve hikâyeler adını veren Dede Korkut; yaşlı, herkesin saygı gösterdiği, hakanların bile akıl danıştığı, çocuklara isim koyan, eğlencelerde kopuz çalıp şiirler söyleyen, kırgınlıkları gidermede aracılık eden kişidir.