Deprem Haftası İle İlgili Şiirler

Konusu 'Özel gün ve hafta şiirleri' forumundadır ve Elif tarafından 2 Mart 2013 başlatılmıştır.

  1. Elif

    Elif Yönetici Admin

    Deprem bilinçlendirme haftası ile ilgili şiirler

    Deprem şiirleri


    Bizde özlem var gönlümüz yaralı
    İçimiz üşür bizim, deprem oldu olalı
    Her yanımız ayaz ısınmaz çadırlar
    Gün doğar, umut söner, yanan yavrular
    Hayat burada durdu biz deprem mağdurları
    İçimiz yaralı unutmadık, yanan yavruları
    Paylaşmak isteriz dosta biz hatıraları
    Ne anlatacak söz kaldı, ne de kalıntıları
    Anlatılacak çok şey var anlatılmıyor
    Çaresiz; dul, yetim yaraları sarılmıyor
    Dünya döner mevsim kış, güneş ısıtmıyor
    Ne zor bir yaşamdı, halimiz bilinmiyor
    Sen sıcak yuvada yaşarken biz ayazdayız
    Kimi köşk sarayı beğenmezken biz çadırdayız
    Dört duvara hasret, içimizde fırtınalar eser yaşarız
    Biz yuvasız içimiz yaralı as.

    Deprem şiiri

    Deprem vurdu bizi, derindir acım
    Hem anne gitti, hemide bacım
    Dayanmaz yürekler derindir acım
    Deprem ile Van'da, söndü ocaklar.

    Herkesin bir sıcak, yuvası vardı
    Koca dünya sanki, bize daraldı
    Deprem sevenleri bizden ayırdı
    Deprem ile Van’ da, söndü ocaklar.

    Kimi sevdiğine kaderine yanıyor
    Enkazlar altında yavrusunu arıyor
    Yaralı yürekler gözler ağlıyor
    Deprem ile Van’ da, söndü ocaklar.

    Bütün cihan Van'a, yandı üzüldü
    Ağlayan gözlerden yaşlar süzüldü
    Ölen canlar, sıra sıra dizildi
    Deprem ile Van'da, söndü ocaklar.

    Ölümler acıdır herkes biliyor
    Duyanlar üzüldü yürek yanıyor
    Deprem sevenleri bizden alıyor
    Deprem ile Van’da, söndü ocaklar.

    Yaralı yüreğim derindir acım
    Hem kardeşim gitti, hemide bacım
    Yaramı sarmaya yoktur ilacım
    Deprem ile Van’ da, söndü ocaklar.

    Deprem

    Gürültü kopar uzaktan,
    Sular fışkırır topraktan.
    İnsanlar yolu bulamaz,
    Oluşan bir karanlıktan...

    Bu bir depremin sesidir.
    Bir canavar nefesidir...
    Karanlık kaplar her yeri.
    Bilmem kentin neresidir?

    Anne ağlar, yavrum diye,
    Çocuk ağlar, annem diye.
    İnsanların hepsi şaşkın...
    Bakamazsın bu sahneye.

    Elimizden bir şey gelmez,
    Bu felâket hiç sevilmez.
    Bu sarsıntı yer küreden...
    Daha önceden bilinmez.

    Sağlam temel sağlam evler,
    Sözüm size mimar beyler.
    Sağlam yapın her binayı!
    Yıkılmasın kentler, köyler!

    Halkım hiç acı çekmesin,
    Artık gözyaşı dökmesin!
    Sağlam yapın her binayı,
    Deprem bize kükremesin!

    Çok üzgünüm acılardan,
    Kurtulalım sancılardan...
    Çığlıklara dönüp bakın,
    Ders alalım buncalardan.

    İbrahim ŞİMŞEK


    Deprem Şiiri

    Erciş'te, bir göçükte çocuk
    İstihkakından karılmış
    Bir beton muammasının altında
    Herkesten ''Orda kimse var mı?''
    kadar uzakta
    Misafir nefeslerle umut sayıklarken
    Yurdum sevmek maceradır...
    Ya da büyük kalpli isimsiz bir kurtarıcı
    Bir serdengeçtinin kuvvetli eli,
    sıkısından kavrayınca seni
    Bir bebek gibi gülümseyince
    kurtaranın yer yüzü
    Yurdum sevmek maceradır...
    Yaralarına deyince çok uzaktan
    tanımadığın bir dostun merhemi
    Göz pınarlarına taşınca memleket ve
    merhamet kelimeleri
    Yurdum sevmek maceradır..
    Maceradır çünkü sevmek esasen
    dilsiz Gönderenin adresi yok bu aşk
    mektubu Bu darb-ı mesel
    Bu cürmü masal
    Sensiz olmaz, sensiz olmasın
    Sensiz olacaksa, olmasın
    Yılmaz Erdoğan