Edebiyatta Ayak Nedir?

Konusu 'Web Sözlük' forumundadır ve Lavinia tarafından 11 Ocak 2013 başlatılmıştır.

  1. Edebiyatta Ayak Ne demektir

    Saz şiiri örneklerinde bentleri birbirine bağlayan dizelerin kafiyelerine ayak dendiği gibi,aynı zamanda halk şiirinde kafiye anlamında/ karşılığında kullanılan bir terimdir. Uyak kelimesinden bozulduğu varsayılır.Halk şairleri ‘ayak’ konusunda fazla titiz davranmazlar.Onlar için mısra sonlarındaki tek ses benzerliği hatta mahreçleri birbirine yakın seslerin söylenmesi bile kafiye için yeterlidir.Yeter ki, “kulağa hoş gelen hafif bir ses benzerliği” oluşturulmuş olsun.

    Gel gidelim uzaklara sevgilim
    Bizi söylesinler ellere karşı
    Eğil bir yol bal dudaktan öpeyim
    Ağzından dökülen ballara karşı

    (Ruhsatî’nin yukarıya aldığımız dörtlüğünde,siyah yazılan kelimeler ayaktır.)Saz şairleri arasında yapılan şiir yarışmalarında,atışmalarda taraflardan birinin yarışmayı başlatmak için ilk dörtlüğü söylemesine ayak açmak; bu ilk dörtlüğe diğerlerinin aynı kafiye ve redif düzeniyle cevap vermesine de ayak uydurmak denir.

    Kaynak: Prof.Dr.Turan Karataş / Edebiyat Terimleri Sözlüğü