Eugenio Montale Şiirleri

Konusu 'Ünlü Şiirler' forumundadır ve webkolik tarafından 11 Eylül 2012 başlatılmıştır.

  1. webkolik

    webkolik Süper moderatör Yönetici

    Eugenio Montale Şiiri

    İsteme Benden - Eugenio Montale en güzel şiirleri

    İsteme benden biçimsiz ruhlarımızı
    Çevreleyebilecek sözcükleri,
    Ateşten harflerle yayınla onu, ve tozlu bir tarlada
    Kayıp çiğdem misali bırak parıldamaya.

    Ah, bak başkalarına ve kendisine dost şu adama
    Güvenle yürüyor ve aldırmıyor nasıl da
    Gölgesinin dökülen bir duvara
    Köpeksi günün güneşi tarafından savrulmasına!

    İsteme benden sana dünyalar açacak reçeteler:
    Kuru dallar misali eğri büğrü heceler
    Sahip olduğum tek şey. Şimdi sana söyleyebileceğimdir:
    Olmadığımız, istemediğimizdir.

    Eugenio Montale (1896 – 1981; İtalya)
    Çeviren: İsmail Haydar Aksoy



    Uzanmak Gölgesine Solgun ve Dalgın


    Uzanmak gölgesine, soluk ve dalgın,
    güneşten kızgın bir bostan duvarının,
    dinlemek böğürtlen dikenlerinin arasından
    tarlakuşlarının şakımasını, hışırtısı yılanların.

    Toprağın çatlağında, burçak otlarında ya da
    izlemek kırmızı karınca dizilerini,
    kâh dağılan, kâh toplaşıveren
    başak kümeciklerinin üzerine.

    Gözlemek dallar arasından, çırpınışını
    denizin uzaklarda, pul pul,
    yükselirken ağaçsız tepelerden
    ağustos böceklerinin titreyen şarkısı.

    Ve dolaşırken göz kamaştıran güneşte
    hissetmek hüzünlü bir hayretle
    nasıl da benzediğini, hayatın ve acılarının,
    üstü cam kırıklarıyla kaplı
    şu duvar boyunca yürümeye.


    Eugenio Montale