Farabi Neyi Bulmuştur

Konusu 'Zengin Bilgiler' forumundadır ve Nehir tarafından 12 Ocak 2014 başlatılmıştır.

  1. Farabi Neyi Buldu Kısaca

    Farabi, felsefi düşüncenin evrensel temsilcilerinden biri ve İslam felsefesinin kurucusudur. Sahip olduğu üstün anlayış ve kavrayış yeteneğini azim ve çalışma disipliniyle birleştirerek yetkin eserler vermiştir. İslam dünyasında teorik/felsefi düşünce onun şahsında kendini mükemmel bir biçimde gösterme imkânı bulmuştur. O, bilimsel tavır ve fikirleriyle yüzyıllardır insanlığı aydınlatmaya ve felsefe öğrencilerine yol göstermeye devam etmektedir. Yaşadığı asırdan itibaren Doğu ve Batı’da pek çok takipçi bulmuş, Yahudi ve Hıristiyan skolastiklerini etkilemiştir. Mantık, felsefe ve müzik alanlarındaki çalışmaları aradan geçen asırlara rağmen hâlâ bilimsel araştırmalara konu olmakta ve çeşitli dillere tercüme edilmektedir.

    Aristoyu “ilk muallim/üstad” olarak kabul eden geleneğin kendisine uygun gördüğü “ikinci muallim/üstad” unvanı Farabi’nin felsefe tarihindeki özel yerine işaret etmektedir. Farabi, bütün eserlerini Arapça yazmıştır. Farabi Aristo’nun temel eserlerinin birçoğunu Arapça’ya yeniden çevirmiş, bu eserlerin daha iyi anlaşılabilmesini sağlayan şerhler yazmıştır. Bu yanıyla hem İslam dünyasında antik felsefenin anlaşılmasını sağlamış, hem de Arapça’nın bir felsefe dili haline gelmesine büyük bir katkı yapmıştır.

    Farabi’nin bu büyük katkısının yanında İkinci Üstad kabul edilmesinin ana nedeni İbn-i Haldun’a göre onun mantık alanında yaptığı çalışmalardır. Farabi, Aristo’nun 6 ciltlik temel mantık kitabı Organon’un tüm bölümlerini içeren çeviriler ve şerhler kaleme aldı ve Organon’u iki bölüm daha ekleyerek 8 kitaba çıkardı. Mantık ifadeleri, onu ifade etmek için kullanılan dil ve bilgi ile ilişkili olduğu için Farabi’nin mantık dışında dil felsefesi ve epistemoloji üzerinde de yoğun şekilde durduğu görülür. Farabi’nin diğer bir çalışma alanı Doğa felsefesi, Metafizik ve Psikoloji olmuştur. Doğa anlayışı dönemin Batlamyusçu dünya merkezli görüşüne uygundur. Farabi’nin geliştirdiği sudûr teorisi ise Neoplatoncu ve İsmailî kökenlere dayanır. Bu anlayış daha sonra İbn-i Sina tarafından geliştirildi. Farabi’ye atfedilen kitapların sayısı 100 ile 160 arasındadır.