Hüzün Bulutu..

Konusu 'Türkçe edebiyat' forumundadır ve Elif tarafından 31 Ocak 2014 başlatılmıştır.

  1. Elif

    Elif Yönetici Admin

    Hüzün Bulutu..

    Ruhun yağlı urgana asıldığında, seni koruyup kurtaracak, sadece ona olan özlemin, içinden kopan bir duygunun hazin hikâyesi… O hikâye ki beden hücrelerin felce uğratır; zemheri baharında buz keser... Sevda prangalarına vurulmuş beyin hücrelerin, kelebeğe dönüşmek için kozasını ören tırtılın mahpus kaldığı kozadan kurtulma kaderine benzer; saati gelince narin kelebeğe dönüşüp bedenine son verircesine programlı ölüme mahkûm olurlar… Özlemin tesellisini uçan kuşlardan haber bekleyerek bulan yüreğin umut rengi solmaz… Haberini beklediğin vefasız yardan ses alamayınca sevdalının göz pınarları şenlenir…
    Yolunu beklediğinin; “bekleme beni” dediğinde gözlerin derya denize dönüşür… Taşar da taşar!.. Özlemle yanıp yalazlar saran yüreğin ruha yansıması, aksini yansıtan gönül aynasında ruhun çıplaklaşır ve arlanır batar sevda bataklığına… Soluduğun her nefes hava, akciğer keseciklerine kurşun gibi ağır gelir; kansızlaşır bedenin, solgunlaşır yüzün, marazi misali alevleşen tenin her nüvesinde sevdanın idam fermanı yazılır... Gecenin en mahrem anında hayalin bir çoban yıldızı gibi yanar tepende, sarı zülüflerinde yansımalar yapar… Düşlediğin her anında göz çanağın buğulanır, saçlarında tutam-tutam aklar oluşur, adeta sene sonu karları yağar, umursamaz halinle seni adam yerine koyan ellerin hasretinin hüznüyle bulursun çareyi ağlamakta!..
    huzun-bulutu.jpg
    Ramazan Demir (Sevgi Labirenti...)
     
    Son düzenleme: 1 Şubat 2014