İzohips Yöntemiyle Çizilen Haritalardan Faydalanılarak Hangi İşlemler Yapılabilir?

Konusu 'Soru ve cevaplar' forumundadır ve Lavinia tarafından 31 Ekim 2013 başlatılmıştır.

  1. Deniz seviyesinden itibaren aynı yükseltiye sahip noktaların çizgilerle birleşmesi sonucunda oluşturulan iç içe kapalı dairelere izohips yöntemi adı verilir. İzohips yöntemiyle çizilen bir haritaya bakılarak o yerin yeryüzü şekilleri hakkında yorum yapılabilir, profil çıkarılabilir. Haritası çizilen yerin yükselti farkı hesaplanabilir. Eğimi hakkında yorum yapılabilir. İzohips yönteminde yeryüzü şekilleri şöyle bulunur:

    1) Tepe (Doruk, Zirve): En yüksek bölgedir. Burada bir nokta (.) bulunur.
    2) Vadi: İzohipslerin en dar izohips istikametine doğru “V” şeklinde girinti yaptıkları yerlerdir.
    3) Boyun: İki tepe arasında kalan en alçak kesimlerdir. İzohips haritalarında birbirini kuşatmayan komşu izohipsler arasında kalan yerlerdir.
    4 )Sırt: İki yamacın birleştiği yüksek kesimlerdir.İzohips haritalarında eğriler, yükseltinin arttığı yöne doğru ağzı açık “V” şeklinde uzanırlar. Sırtlar su bölümü çizgilerini oluştururlar.
    5) Yamaç: Sırtların her iki tarafında kalan kısımlardır.
    6) Çanak: Çevresine göre alçakta kalan çukur sahalardır. Çanağın başladığı yerden bittiği yere kadar ok işretleri ile gösterilir. Kabarık eğrilerde her eğri daha yüksek olan eğrileri kuşatırken, çukur yerlerde durum bunun tam tersinedir; her eğri daha alçak yerleri kuşatır.
    7) Delta: Akarsuların denizi doldurmaları sonucunda oluşan ovalardır.Haritalarda kıyı çizgisi denize doğru üçgen şeklinde uzanan çıkıntıyla gösterilir.
    8) Plato: Akarsular tarafından derince parçalanmış yüksek düzlüklerdir. Plato düzlüklerinde izohips sayısı azalır. Akarsu çevresinde izohipslerin sıklaştığı görülür.