Johann Wolfgang Von Goethe Şiirleri Kısa

Konusu 'Ünlü Şiirler' forumundadır ve Lavinia tarafından 27 Ağustos 2012 başlatılmıştır.

  1. Kısa Johann Wolfgang Von Goethe Şiirleri

    Güzel Gece (Die Schöne Nacht)

    Artık kulübeyi terk ediyorum,
    Sevdiklerimin meskenini,
    Yalnız, alçak adımlarla dolaşıyorum
    Issız ve karanlık ormanın içini.
    Luna (ay) doğuyor çalı ve meşeler ortasından,
    Zefir (meltem) seyrini bildiriyor,
    Huş ağaçları eğilerek serpiyor yukardan
    Ona doğru, en tatlı tütsüyü seriyor.

    Nasıl da tapınıyorum serinlikte
    Bu güzel yaz gecesine!
    Ah, ne damıtıcı burada duygulanma,
    Ruhu şen ve mutlu kılan;
    Neşene nafile dokunamadan!
    Ama, gene de isterdim ki, ey sema sana
    Binlercesine böyle gece bırakmak,
    Yarimi verseydin bir tek bana.

    Johann Wolfgang von Goethe
    Çeviren: Musa Aksoy

    Mülkiyet Üzerine

    Mülkiyet:
    Biliyorum ki ben,
    Ruhumdan akıp gelmek isteyen düşünceler
    dışında,
    Hiçbir şeye sahip değilim.
    Biliyorum ki ben,
    Tatlı bir sevgiyi, küçük bir sevinci tattığım
    anlar dışında,
    Hiçbir şeye sahip değilim.

    Johann Wolfgang von Goethe


    Ormanda Yürüyordum

    Ormanda yürüyordum
    Öylesine ve kendimce
    Ve hiçbir şey aramamak
    İşte buydu niyetim.

    Sonra gölgeler arasında
    Bir çiçekçik gördüm,
    Yıldız gibi parıldayan,
    Bir göz gibi gülümseyen.

    Yerinden koparmak isterken onu,
    İncecikten bana:
    Solup ölmemi istiyorsun.
    Tutup kopararak beni? deyiverdi.

    Onu kökleriyle birlikte,
    Hiç incitmeden çıkarıp,
    Güzel evin başındaki,
    Büyük bahçeye taşıdım.

    Büyük sakin bahçede,
    Ektim onu yeniden.
    Şimdi o küçük, güzel çiçek
    Büyüyor durmadan, çiçek açıp, gülerek.

    Johann Wolfgang von Goethe