Mehmet Akif Ersoy'un Safahat Adlı Kitabından Şiirler

Konusu 'Ünlü Şiirler' forumundadır ve Elif tarafından 13 Mart 2013 başlatılmıştır.

  1. Elif

    Elif Yönetici Admin

    Mehmet Akif Ersoy'un Safahat şiiri

    Safahat kitabı, Mehmet Akif'in yedi kitabındaki şiirleri bir araya getiren eserdir.İçerdiği şiirlerin konusu o dönemde yaşanan sosyal sorunlarla, tarihi ve dini konularıdır. Mehmet Akif Ersoy'un Safahat adlı eserinde bulunan şiirler, Safahat adı altında bir araya gelmiş kitaplarının başlıkları şöyledir.

    • Safahat
    • Süleymaniye Kürsüsünde
    • Hakkın Sesleri
    • Fatih Kürsüsünde
    • Hatıralar
    • Asım
    • Gölgeler


    SAFAHAT ŞİİRİ SÖZLERİ

    Ya Rab, bu uğursuz gecenin yok mu sabahı?
    Mahşerde mi bîçârelerin, yoksa felahı!

    Nur istiyoruz.. Sen bize yangın veriyorsun!
    'Yandık! 'diyoruz... Boğmaya kan gönderiyorsun!

    Esmezse eğer bir ezelî nefha, yakında
    Yâ Rab, o cehennemle bu tûfan arasında

    Toprak kesilip, kum kesilip Âlem-i İslâm;
    Hep fışkıracak yerlerin altındaki esnâm!

    Bîzâr edecek, korkuyorum, Cedd-i Hüseyn'i
    En sonra, salîb ormanı görmek Harameyn'i

    Bin üç yüz otuz beş senedir, arz-ı Hicaz'ın
    Âteşli muhitindeki sûzişli niyâzın

    Emvâcı hurûş-âver olurken melekûta
    Çan sesleri boğsun da gömülsün mü sükûta?

    Sönsün de, İlâhi, şu yanan meş'al-i vahdet
    Teslîs ile çöksün mü bütün âleme zulmet?

    Üç yüz bu kadar milyonu canlandıran îman
    Olsun mu beş on sersemin ilhâdına kurban?

    Enfâs-ı habisiyle beş on rûh-u leimin
    Solsun mu o parlak yüzü Kur'an-ı Hakim'in?

    İslâm ayak altında sürünsün mü nihâyet?
    Yâ Rab, bu ne hüsrandır, İlâhi, bu ne zillet?

    Mazlûmu nedir ezmede, ezdirmede mânâ?
    Zâlimleri adlin, hani öldürmedi hâlâ

    Câni geziyor dipdiri... Can vermede mâsûm
    Suç başkasınındır da niçin başkası mahkûm?

    Lâ yüs'ele binlerce sual olsa da kurbân;
    İnsan bu muammalara dehşetle nigeh-ban!

    Eyvâh! Beş on kâfirin îmanına kandık;
    Bir uykuya daldık ki: cehennemde uyandık

    Mâdâm ki, ey adl-i İlâhi yakacaktın..
    Yaksaydın a mel'unları.. Tuttun bizi yaktın

    Küfrün o sefil elleri âyâtını sildi:
    Binlerce cevâmi' yıkılıp hâke serildi

    Kalmışsa eğer bir iki mâbed, o da mürted
    Göğsündeki haç, küfrüne fetvâ-yı müeyyed!

    Dul kaldı kadınlar, babasız kaldı çocuklar,
    Bir giryede bin ailenin mâtemi çağlar!

    En kanlı şenâatle kovulmuş vatanından
    Milyonla hayâtın yüreğinden gidiyor kan!

    İslâm'ı elinden tutacak, kaldıracak yok..
    Nâ-hak yere feryâd ediyor: Acize hak yok!

    Yetmez mi musâb olduğumuz bunca devâhi?
    Ağzım kurusun..Yok musun ey adl-i İlahi!

    Mehmet Akif Ersoy