Orman yaz köylüler yangın kelimelerinin geçtiği bir hikaye

Konusu 'Ödevmatik' forumundadır ve Nehir tarafından 19 Mart 2015 başlatılmıştır.

  1. Orman yaz köylüler yangın kavramlarının geçtiği bir hikaye

    AĞACIM YANDI, HAYALLERİM YANDI
    Gecenin bir yarısında “Uyanın yangın var! Orman yanıyor…” diye bağıran komşularımızın sesiyle uyandım. Hemen yataktan fırladım. Annemi babamı kaldırmak istemedim. Onlar kalkmış, dışarıya bile çıkmışlardı.
    Ben de sokağa fırladım. İnsanların yüzündeki acı beni korkutmuştu. Canım acıyordu. Afallanmıştım. Bir köşede büzüşmüş ağlıyordum. İçinde oyun oynadığım ormanım yanıyordu. İçlerinde benim de ağacım vardı. Her gün su verdiğim, dikenlerden temizlediğim arkadaşım. Dert ortağım. Anılarımı paylaştığım dostum. “Acaba o da mı yanıyor?” diye düşündükçe daha çok üzülüyordum. Acım daha da büyüyordu. Meşem yanıyor. Ben çaresiz, olanları seyrediyordum.
    Bir an omuzumda güçlü bir el hissettim. “Kendine gel!” diye bağırıyordu. Bu el tanıdıktı. Başıma dökülen suyun etkisiyle ablamı tanıdım. Ağacımın yandığını düşünmek beni çok etkilemişti. Kendimi kaybetmiştim. Birkaç dakika sonra ancak kendime gelebildim.
    Etrafa baktım. Kimsecikler yoktu. Ablama nereye gittiklerini sordum. Ablam, yangını söndürmeye gittiklerini söyledi. Ben duramazdım. Yangın yerine gitmeliydim. Ablama ne yapabileceğini sordum. Bana çapayı alıp gitmemi söyledi. Çapayı alarak yangın yerine vardım. Herkes oradaydı. Orman görevlileri, kasabanın itfaiyesi, köylüler karınca gibi çalışıyorlardı.
    Ben de çapamla otları temizlemeye başladım.Sabahın ilk ışıkları ile yangını söndürdük. Meşem yanmıştı.
    Çok üzülmüştüm. Koşarak eve geldim. Odama çekildim. Uyumaya çalışıyordum.
    Uyandığımda güneş batmak üzereydi. Babam yangına aşırı sıcakların neden olduğunu söyledi.
    Ormanın yanmayan bölgesine gittim. Oradaki meşelerin palamutlarını topladım. Ağacımın bulunduğu yerin etrafına diktim.
    Her gün yanlarına gittim. Su verdim. Yabancı otlardan temizledim. Aradan bir yıl geçti. On yedi tanesi yeşermişti. Çok sevindim. Kendime söz verdim. “Daha çok fidan dikeceğim. Onları sevgiyle büyüteceğim.”