Percy Bysshe Shelley Şiirleri

Konusu 'Ünlü Şiirler' forumundadır ve webkolik tarafından 3 Ağustos 2012 başlatılmıştır.

  1. webkolik

    webkolik Süper moderatör Yönetici

    Percy Bysshe Shelley Şiiri

    Percy Bysshe Shelley tarfından yazılan Şiirler...


    AŞKIN FELSEFESİ ŞİİRİ


    Kaynaklar ırmakla karışır
    Ve ırmaklar okyanusla,
    Cennetin rüzgarları karışır hep
    Tatlı bir duyguyla;
    Hiçbir şey tek değildir dünyada;
    Her şey tanrısal bir yasayla
    Bir ruhta karşılaşır ve karışır-
    Benimki seninkiyle neden olmasın?


    Bir dağın cenneti öpüşüne bak
    Ve birbiriyle kucaklaşan dalgalara;
    Kardeş çiçek bağışlanmaz
    Kardeşi onu hoş gördüyse:


    Ve günışığı kucaklar toprağı,
    Ve ayışığı öper denizi –
    Ne değeri var tüm bu öpüşlerin,
    Sen beni öpmedikçe?



    (1792-1822)
    Percy Bysshe Shelley
    Türkçesi: Kenan Gülbağ - Aysel Özgür

    APOLLO’NUN ŞARKISI ŞİİRİ


    Beni gözetleyen uykusuz saatlerde
    Yatağıma uzanmışım,
    Yıldızlarla işlenmiş gökçe kilimler
    Serilmiş üzerime
    Gökyüzünün engin ay ışığından,
    Bulanık gözlerimden; yoğun
    rüyalarla sürüklenirken
    Uyandım, ne zaman ki
    Anneleri, Gri gün doğumu,
    Onlara rüyaların ve ayın
    kaybolduğunu söylediğinde.



    Sonra yükselirken ve ilerlerken
    Cennetin mavi kubbesine,
    Dağları geçiyorum ve dalgaları,
    Üzerimdeki giysiyi
    Okyanusun köpüklerine bırakarak;
    Ateşten adımlarım bulutları yarıyor; boşluklar
    Aydınlık varlığımla doluyor, ve hava
    Yeşil dünyayı bırakıyor benim çıplak kucaklayışlarıma.



    Güneş ışınları benim damarlarım,
    Geceyi ve günün korkularını seven
    Kötülüğü öldüren;
    Hastalık yayan ya da düşleyen tüm insanlar
    Benim zafer yolumdan uçuyorlar
    Doğru düşünceler ve açık eylemler
    yeni bir gücü taşıyor,
    Karanlığın krallığı yok olana dek.



    Bulutları beslerim, gök kuşağını ve çiçekleri
    Onların göksel renkleriyle; ayın küresi
    ve kusursuz yıldızların kutsal bahçesi
    Benimle çevrelenir; bir giysi gibi;
    Yeryüzünün ve cennetin hangi ışığı parlarsa
    Bana ait olan tek bir gücün parçalarıdır.



    Öğlen cennetin tepesinde dururum,
    Sonra isteksiz adımlarla aşağıya yönelirim
    Atlantigin* düzce bulutlarına doğru;
    Arkamda bıraktığım acı için
    Onlar ağlarlar ve kaşlarını çatarlar:
    Hangi bakış daha mutluluk vericidir şu gülüşten
    Batının adasından sakinleştiririm onları.


    Ben evrenin kendine bakan
    ve kendini kutsal bilen gözüyüm;
    Bütün uyumun aracı ve kitabesi
    Bütün alametler, bütün şifalar benim
    Bütün sanatın ışığı; ve doğanın.
    Benim şarkımadır
    Zafer ve övgü, onun doğru varoluşuna.


    Percy Bysshe Shelley ( 1792-1822)
    Türkçeye çeviren: Erkut Tokman
     

  2. Cevap: Percy Bysshe Shelley Şiirleri

    Zincirden Kurtulan Prometheus

    Tahtlar, sunaklar, zindanlar, yargı yerleri
    Krallık asâları, papalık taçlarıyla,
    Kılıçlar, zincirlerle, hesaplı bir haksızlığın
    Yanlış bilgilerle dolu koca kitaplarıyla
    Ezilen zavallı insanların
    Bilinmez bir tapınağın hortlakları,
    Korkunç, barbar gölgeler gibi dolaştıkları yerler…
    Yaban, azgın, karanlık, aşağılık ve korkunç
    Nice adlar altında nice kılığa giren,
    Ne tanrıca, ne insanca sevilen bu iğrenç karaltılar
    Dünyaların zorbası Jupiter’di hep;
    Ulusların ürkerek kanları ve umutsuzluktan yenik yürekleriyle,
    Ve sevgileriyle boyun eğdikleri,
    Sunaklarına toz içinde, çelenksiz sürüklendikleri,
    İnsanların çaresiz gözyaşları içinde baş verdikleri,
    Korkuyla, nefrete dönen bir korkuyla, övdükleri
    O asık yüzlü, ürküten putlar yıkılıyor şimdi
    Kimsesiz kutsal mezarlarının toprağı üstüne…
    O iğrenç maske düştü artık, insan
    Boyunduruksuz, özgür, sınırsız ama eşit,
    Ne sınıf, ne oymak, ne ulus,
    Korkudan, baskıdan, ezilmekten uzak
    Kendi başına buyruk insan

    Percy Bysshe Shelley

    *George Thomson, Marksizm ve Şiir, Çeviren: Cevat Çapan, sf.91-92, Uğrak Kitabevi Yayınları, Birinci Baskı, Kasım 1966, İstanbul