Peygamber Efendimiz Hakkında Yazılan Şiirler

Konusu 'Hz Muhammedin Hayatı' forumundadır ve Lavinia tarafından 6 Ağustos 2012 başlatılmıştır.

  1. Peygamber Efendimiz İçin Yazılan Şiirler

    Peygamber Efendimiz ile ilgili şiirler

    CANIM EFENDİM

    Yıllarca ufkuna bakan gözlerim,
    Cemalini ister , canım efendim.
    Seni anlatmaktan aciz sözlerim,
    Her an erimekte , canım efendim.

    Hayat eksenimin sonsuz odaĝı,
    Ŏksüz ve yetimlerin sıĝınaĝı,
    Sen sabah yıldızlarının ışıĝı,
    Sen şefkat elçisi , canım efendim.

    Lahuti bir sefer olsa da gitsem...
    Kumlara batsam , ayaĝına düşsem,
    Gül Ravzan'a varıp kendimden geçsem,
    Sen sevda iksiri , canım efendim.

    Ay yüzlü , güzel sözlü hem sultanım,
    Fedadır can , canan ve bütün varım,
    Seninle olmaktır en güzel kararım,
    Sen güllerin şahı , canım efendim.

    Buzlar erir içimde bitmez savaş,
    Gönlümde bir hüzün , gözümde yaş,
    Sensizlik içimde kordan bir telaş,
    Kalbimin barışı , canım efendim.

    Alemlere rahmet rüzgarısın sen,
    Kur'an kiliminde en güzel desen,
    Benim de rüyama bir defa gelsen,
    Can dayanmaz oldu , canım efendim.

    Sadullah Celik

    [​IMG]


    Bir Gece

    On dört asır evvel yine bir böyle geceydi
    Kumdan ayınon dördü bir öksüz çıkıverdi
    Lakin o ne hüsrandı ki hissetmedi gözler
    Halbuki kaç bin senedir bekleşmedelerdi
    Nerden görecekler göremezlerdi tabi
    Bir kere zuhur ettiği çöl en sapa yerdi
    Bir kere de ma'mure-i dünya ozamanlar
    Buhranlar içindeydi bugünden de beterdi
    Sırtlanları geçmişti beşer yırtıcılıkta
    Dişsiz mi bir insan onu kardeşleri yerdi
    Fevza bütün afakını sarmıştı zeminin
    Salgındı bugün Şark'ı yıkan tefrika derdi

    Derken büyüyüp kırkına gelmişti ki öksüz
    Başlarda gezen kanlı ayaklar suya erdi
    Bir nefhada kurtardı insanlığı o masum
    Bir hamlede kayserleri kisraları serdi
    Aczin ki, ezilmekti bütün hakkı, dirildi
    Zulmün ki, zreview akılına gelmezdi, geberdi
    Alemlere rahmetti evet şerr-i mübini
    Şehbalini adl isteyenin yurduna gerdi
    Dünya neye sahipse onun vergisidir hep
    Medyun ona cemiyeti medyun ona ferdi
    Medyundur o masuma bütün bir beşeriyyet
    Ya Rab! Bizi mahşerde bu ikrar ile haşret

    Mehmet Akif Ersoy


    Necid Çöllerinden Medine’ye

    Yâ Nebî, şu hâlime bak!
    Nasıl ki bağrı yanar, gün kızınca, sahranın;
    Benim de ruhumu yaktıkça yaktı hicranın!
    Harîm-i pâkine can atmak istedim durdum;
    Gerildi karşıma yıllarca ailem, yurdum.
    “Tahammül et!" dediler... Hangi bir zamana kadar?
    Ne bitmez olsa tahammül, onun da bir sonu var!
    Gözümde tüttü bu andıkça yandığım toprak;
    Önümde durmadı artık, ne hânümân, ne ocak...
    Yıkıldı hepsi... Ben aştım diyâr-ı Sûdân'ı,
    Üç ay "Tihâme!" deyip çiğnedim beyabanı.
    Kemiklerim bile yanmıştı belki sahrada;
    Yetişmeseydin eğer, yâ Muhammed, imdada:
    Eserdi kumda yüzerken serin serin nefesin;
    Akar sular gibi çağlardı her tarafta sesin!
    İrâdem olduğu gündür senin irâdene ram,
    Bir ân için bana yollarda durmak oldu haram.
    Bütün heyâkil-i hilkatle hasbıhâl ettim;
    Leyâle derdimi döktüm, cibâli söylettim!
    Yanıp tutuşmadan aylarca yummadım gözümü...
    Nücûma sor ki bu kirpikler uyku görmüş mü?
    Azâb-ı hecrine katlandım elli üç senedir...
    Sonunda alnıma çarpan bu zâlim örtü nedir?
    Beş altı sineyi hicran içinde inleterek,
    Çıkan yüreklere hüsran mı, merhamet mi gerek?
    Demir nikaabını kaldır mezâr-ı pâkinden;
    Bu hasta ruhumu artık ayırma hâkinden!
    Nedir o meş'ale? Nurun mu? Yâ Resûlallâh!...

    Mehmet Akif ERSOY