Sensizliğe mahkumum

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve Ziyan tarafından 31 Mayıs 2012 başlatılmıştır.

  1. Geceye az kaldı
    Sen şimdi beni koyacaksın burda
    Ta ki güneş doğana kadar
    Sensizlikleri yanıma alıp
    Bensizliğimi alıp gideceksin
    Belki de mutlu kalıp
    Beni düşünmeden dökeceksin benliğimi
    Ben ne olacağım bilmiyorum
    Ben tabiki sensiz kalıp
    Senin gibi bende sensizliği soluyacam
    Gözlerimde hafiften hüzünler dolanacak
    Yüreğimde bir hasret dolanacak
    Ellerimde yeniden buz çiçekleri türeyecek
    İrkilecem sen geleceksin diye
    Bir canlı yüreği bekleyen bir avare gibi
    Gözlerim her zaman yollarda
    Sensizlik nöbetinde kalacak
    Her sana benzeyen yollara düşünce sen sanacağım
    Her sen gibi konuşanı sen sanıp
    Pardon diyeceğim üzgün bir halde
    Ben sensizliğinde Özlemleri türetecem
    Bir karınca misali durmadan özleyeceğim seni
    Bıkmadan sabırla gözlerine hasretler büyüteceğim
    Sen beni sensiz bırakırken
    Ben sensizliğinde sarhoşluklr satacağım
    Her sattığım sensizliği
    Parçalanarak
    İçlerimde kocaman bir sensizlikler şatosu yapacağım
    Sen beni sensizliğe mahkum ettin ya
    Ben hala Sensizliği yaşıyor olacağım...