Sevdaya Biçilen Kefen..

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve Elif tarafından 31 Ağustos 2013 başlatılmıştır.

  1. Elif

    Elif Yönetici Admin

    Sevdaya Biçilen Kefen...

    [​IMG]

    Özenti duyarsın bazen gecenin zifirinde, galakside olmak.
    İçselleşmiş tüm özelini deşip de, gizemlerinde yol almak.
    Nice Nemrut’lar gördün iki yüzlü varlıklar, sözlerinde riya.
    Hoş görüye yüreğin açık, beynin iyiye dönük ışınlar ziya.

    Gıybetinde “kem sözler” söylenir fenalığa çıkmış ün’ün
    Âşık olan bülbül serenatta olur seherde maşuku gülün.
    Hoşgörülerin, sonsuz sabrın; sanılmasın ki kusurundan
    Onruyla sinende yaşattığın yanığı olduğun sevdandan…

    İşleri güçleri nifaktır hep, kinle yüklü mürainin dostları
    Vesveseler talan eder biteviye sevgiyi, sevdayı, aşkları.
    Namerttin sofrası İblis sofrası sayılır, uzak dur aman
    Nankörler hep başköşeye otururlar, akan nehir; zaman...

    Cehennem denilen kâbuslu provalar, yaşadığın oyunlar
    “Ya Medet” feryadın olur, tuz bastığın derindeki yaralar
    Fani bedenin dertlerini savarken, isyana hiç özenmedin
    Vardın secdeye sığındın Yaratan’a, umudunu kesmedin.

    Taşlandı yüreğin, sevmekten cezalı günahkâr kadın gibi
    Dertleri zevk edindin, çekene sevda çilesi acımsı bal gibi.
    Tevekküldesin; tedbir zamanı şimdi, azimli olmanı diliyor.
    Fani bedenin, tutkunu sevdanı kefen yapıp vuslatı bekliyor...

    Ramazan Demir