Sevgi Buketi...

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve Elif tarafından 15 Ağustos 2013 başlatılmıştır.

  1. Elif

    Elif Yönetici Admin

    SEVGİ BUKETİ…

    İnsanın ruhsal dünyasını iyileştiren sevgilere ihtiyacı vardır.

    Sevginin belli bir şablonu yok, izah da edilmez; bireyi tüm zaaflarıyla, hatalarıyla kabul eden bir sevgi buketi insanı huzurlu kılar.

    Sevgi buketini sunan birey sevdiğinin tüm korkularını, çekincelerini bilir.
    Sevgisini sunarken her haline karşın hesapsızca, sorgusuzca, şartsızca dabranır birey, böyle kutsal bir sevgi sunar sevgiliye...
    [​IMG]

    Bencilce olmayan bir sevgi…
    "Benim" demeden önce “senin” diyebilen bir sevgi…
    Ben seni dün sevmedim ki; çünkü biten bir gündü dün; geride kaldı dün…
    Sana sunulan sevgi sadece bugün için de değil, zira bugün de bitecek…
    Sevilmenin sınırsızlığı yarınlarda saklıdır, çünkü yarınlar hiç bitmeyecek…
    Yarınlar hep gelecektir!
    Sevginin sunumu da özellik taşımalı; okşayıcı, huzur verici bir yumuşaklıkta, kalbinin en saf köşesine yerleşmiş içi kadar bir uzaklıkta olmalı…
    Sevgide sonuç değil süreç aranır…
    Ruh sağlığına iyi gelen, iyileştiren sevgiye ihtiyacı var insanın…

    Sevmeyi, sevilmeyi düşünen birey gülümser, sevginin gülümsemesi bile içten gelen bir huzura yol açar… Bireyin omuzlarına yüklenmiş yılların tüm yükünü alır, bireyi özgür kılar… Sevgi keder değil, yaşama sevinci verir; gönül kırıklarını, iç yanıklarını, sinesinde açılan tüm yaralarını kendi bile fark etmeden sarar…
    Onun için insanı ruhen iyileştiren, dimağına iyi gelen sevgiye ihtiyacı var insanın diyoruz…
    Sevgide beklenti olamaz, sevgi buketini sunan sevdalı beklentileriyle yormaz sevgiyi, sevgi fazla soru sormasına da izin vermez…
    Seven insan, sevdiğinin yanında “sen” gibi olur…
    Yanlışlarını unutur, hiçbir hesabın peşinde olmaz, ihtiyacı da olmaz sevginin…
    Sevgi sevileni dar kalıplara sokmaz; köşelere, çıkmaz sokaklara sıkıştırmaz…
    Eksikleri, fazlalıkları tamamlanır sevence sevgisiyle…
    Seven sevdiğinin eksiklerini tamamlayan, bakışlarıyla onaran, kayıplarını altıncı hissiyle algılayıp tahmin edip bulabilen bir sevgi buketi sunar…
    Bireyin en beceriksiz olduğu hallerde bile, haşarı bir çocuğun haylazlığı gibi algılayıp ona hoşgörü ile bakılarak sevilmeli…
    Şefkatle, özlemle bireyi sevmeye daha da sarılan, iyileştirici, okşayıcı, iç açıcı sevgilere ihtiyacı vardır insanın…
    Bazen sevenin de sevilenin de eşsiz sevgisine rağmen yaşadığı sıkıntılı anlar da olabilir; örneğin bazı kelimeleri söylemeye dili varmaz. Çünkü söylenmesi gereken bazı sözler; ‘cam kırıkları gibidir; ağzına dolar insanın, ister ki söylesin, ama söyleyemez susar, susunca da acıtır bu cam kırığı benzeri sözler…
    Konuşsa kanatır damağını yanağını…
    Ne yapmalı birey o takdirde… Zordadır…
    Çare, seven; sevdiğini sevilene sevgi buketi sunarak, kalbini tüm kapılarını açarak zoru aşabilir ...

    Ramazan Demir