Sevgiliye Özlem Şiirleri Kısa

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve Lavinia tarafından 6 Ocak 2013 başlatılmıştır.

  1. Sevgiliye Özlem Şiirleri

    MEKTUP
    Maziyi yaşadım bu akşam yine
    İlk mektubun geçti elime
    Gözlerim takıldı son cümlesine
    Seni seviyorum diye yazmışsın.
    Yazılar dalgalı elin titremiş
    Ela gözlerin yaşı damlamış
    Altına attığın imza silinmiş
    Seni özlüyorum diye yazmışsın..

    Özleyişim seni..

    Hasretinden içime kor ateşinden düştü
    Ağlarım sızlarım iniltilerimi içime atarım sensiz
    Gelmeyişin gözlerim gül döktüğün yollara bakar
    Ne zormuş meğer seni böyle beklemek

    Özleyişim seni..

    Bazen feryat figanlarım çıkar semaya
    Uyanışımla dalarım hülyalarına
    Oy şu başımı Vursam hangi dağlara taşlara
    Ne çok özlemişim gül yüzlüm

    Özleyişim seni...

    Ah şu yüreğim ateş olur kor olur köz olur
    Sensiz yaşayamam söz olur lal olur
    Sensiz yaşayamam inan bak güz olur
    Nekadar zormuş meğer özlemek

    Özleyişim seni...

    Sensiz hüzün hüznüm hasret çekerken
    Her akşam sana usanmadan dua ederken
    Resmindeki anın benle kalırken
    Nekadar zormuş meğer özlemek


    HEPSİ BU
    Sensiz akşamlarda
    Eskisi kadar üzülmüyorum artık
    Adını anmayalı çok uzun zaman oldu.
    Bazen resmine bakıp dalıyorum
    Hepsi bu..
    Sensizliğe dayanmak öyle zor deyil
    Şarkılara yüklüyorum kederi
    Gözlerinin rengi çoktan unutuldu
    Bazen kendimle konuşuyorum
    Hepsi bu..
    Eski bir alışkanlıktın
    Çoktandır bıraktığım
    Uğruna canlar verip
    Gençliğimi harcadığım
    Aklıma geldiğin zaman
    Sabaha dek ağlıyorum
    Hepsi bu..




    ÖZLEDİM SENİ..
    ayrılık yüreğimi uyuşturuyor karıncalandırıyor nicedir.
    beynimi uyuşturuyor özlemin...
    çok sık birlikte olmasak bile
    benimle olduğunu bilmenin
    bunca zamandır içimi ısıttığını
    yeni yeni anlıyorum
    Yokluğun
    Hatırladıkça yüreğime saplanan bir sizi olmaktan çıkıp
    mütemadiyen bir boşluğa
    Sabahları seni okşayarak başlamaları
    aksamları her isi bir kenara koyup
    seninle baş başa konuşmaları özlüyorum;
    oynaşmalarımızı
    yürüyüşlerimizi
    sevimli haşarılığını
    çocuksu küskünlüğünü...
    Nasılda serttin başkalarına karşı
    beni savunurken;
    ve ne kadar yumuşak
    bir çift kısık gözle kendini
    ellerimin okşayışına bırakırken
    Gitmeni asla istemediğim halde
    buna mecbur olduğunu görmek
    ve sana bunları söylemeden
    'git artık' demek
    'beni ne kadar çabuk unutursan o kadar çabuk
    kavuşacaksın mutluluğa'
    demek sana nede zor
    seni görmemek ve belki yıllar sonra
    karsılaştığımızda
    bana bir yabancı gibi bakmanı istemek senden...
    yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçirmek..