Şeyhi hayatı ve eserleri

Konusu 'Hayat hikayeleri' forumundadır ve Lavinia tarafından 4 Ocak 2013 başlatılmıştır.

  1. Şeyhi hayatı özet

    15. yüzyıl Türk şairlerindendir Şeyhü’l-şuarâ unvanı ile anılan ve mahlası Şeyhî olan şâirin asıl adı Yûsuf Sinâneddîn’dir, devrin kültür merkezlerinden olan Kütahya’da 1376 yılında dünyaya gelmiştir Germiyanlı’dır Göz hastalıkları alanında ünlü bir tabib olması nedeniyle Hekim Sinan adıyla da ün kazanmıştır 1 Murat zamanında doğan Şeyhî, Yıldırım Bayezid, Süleyman Çelebi, Sultan Mehmet ve 2 Murat devirlerini idrâk etmiştir
    Öğrenimine Kütahya’da başlayan Şeyhî, şâir Ahmedî ve diğer âlimlerden ders görmüştür Ayrıca, öğrenim için İran’a gitmiş, orada tasavvuf, hikmet, tıp ve diğer ilimleri öğrenmiş, özellikle tasavvuf ve edebiyatta derin bilgiler kazanmıştır
    İran dönüşünde Ankara’da Hacı Bayrâm-ı Velî’ye intisabederek tarikata girmiş, Şeyhî mahlasını almıştır Çelebi Sultan Mehmet, Karaman Seferi sırasında (1415) Ankara’da rahatsızlandığı zaman Kütahya’dan tedavi etmesi için çağırılmış, başarı gösterdiği için de taltif edilerek kendisine Tokuzlu
    Köyü tımar olarak verilmiş, sultanın özel doktorluğuna atanmıştır
    Şeyhî, Tokuzlu Köyü’ne giderken tımarın eski sahipleri tarafından tecavüze uğramış, durumu «Har-nâme» mesnevisi ile padişah Çelebi Sultan Mehmed’e bildirmiştir
    II Murat’ın hükümdar olmasından sonra, Germiyan hanedanı ve Osmanlı sultanları ile devamlı münasebette bulunmuş, hayatını hekimlik ve eczacılık yaparak kazanmıştır
    Büyük bir mutasavvıf olan Şeyhî, gerek Dîvân’ında ve gerekse Hüsrev ü Şîrin’inde tasavvuf kurallarından bol bol yararlanmıştır Fakat kendisi şeyhlik yapmamıştır
    Çirkin ve gözleri ağrılı olan şair zarif, şakacı ve nüktedan bir mizaca sahiptir Ayrıca alaycı bir yönü de vardır Olgun, sabırlı ve temkinli bir ruh taşır
    1431’de Kütahya’da vefat etmiştir

    Eserleri :

    Divan
    Hüsrev ü Şirin
    Harnâme
    Ayrıca edebi eserlerinin yanında tıpla ilgili eserlerden kaleme almıştır. Bunlar:

    Kenz-ül Menafi
    Habnâme
    Neynâme’dir.