Suskunlar Köyü...

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve Elif tarafından 13 Ekim 2013 başlatılmıştır.

  1. Elif

    Elif Yönetici Admin

    Suskunlar Köyü...

    [IMGALT=http://img.webokur.net/upl/uploads/suskunlar-koyu-48504.jpg]suskunlar-koyu-48504[/IMGALT]

    Farkında olmadan yaşadığı yaşamın
    Ne yaşadıklarının ne de yaşamadıklarının
    Ayırımını yapmadan yaşanan yaşamları
    Bitti!
    Veda ettiler...

    Görmediler, duymadılar, algılamadılar
    Evrenin gizemlerini ve çirkeflerini;
    Ne seyahat ettiler, ne yarıştılar,
    Ne hırslanıp kandırdılar, ne de yalan söylediler
    Sadece vicdanlarının hakemliğinde yaşadılar
    Yavaştan ve sessizce ‘yok’ oldular...

    Okumadılar, yazmadılar, dinlemediler
    Çirkin düzenin ve madrabazın söylemlerini;
    Sadece benliğin terazisinde ölçüp biçtiler
    Terazi ki “hoş gören” vicdanlarında sorguladılar
    Ve sedasızca göçüp gittiler...

    Egolarına yenilmeden, hazlarına esir olmadan,
    Yaşamın doğasına bıraktılar yaşantılarını
    Aynı kapıdan girip çıktılar, aynı yolları yürüdüler,
    Bereket sofrasından yediler, şükrettiler
    Ve terk edip gittiler...

    Tanyeri ağarmadan uyandılar;
    Tarla, bağ, bahçe “Benimdir” deyip giriştiler
    Yaşam ölçütlerini hiç değiştirmediler
    Ufuklarını de genişletmediler
    Hiç ona gerek de duymadılar
    Ve suskunlara karıştılar...

    Parlak, cafcaflı giysileri olmadı.
    Basma, pazenden esbaplarının rengini
    Bile değiştirmeden,
    Yabancı ile konuşmadan, eli eline değmeden
    Gençlik heyecanı da yaşamadılar,
    Aşkı da, sevdayı da...
    Yavaştan terki diyar ettiler...

    Kırık kalplerin her nüvesindeki ışığı
    Hissetmeden, gözlerindeki pırıltıyı görmeden,
    Varlıklarının farkında olma isteğinden kaçınarak
    Yavaşçıktan yollandılar suskunlar köyüne...

    Aşk, sevda yasaktı onlara; o duyguları yaşamadan,
    Bahtsızlığı kader sanıp kadere karşı çıkmadan,
    Bedbahtlığa isyan edip yön de değiştirmeden,
    Hayallerini gerçekleştirmek için risk almadan,
    Yaşam boyunca bir kez dahi akıl ve mantık
    Dışına çıkmadan göç edip gittiler
    Suskunlar köyüne gömüldüler...

    Ramazan Demir