Tasavvuf Edebiyatının Özellikleri Maddeler Halinde

Konusu 'Bilgi Zemini' forumundadır ve Nehir tarafından 6 Temmuz 2013 başlatılmıştır.

  1. Tasavvuf Edebiyatının Özellikleri Nelerdir

    1 – Şairler Osmanlı Devletinde genel olarak tarikatlardan ( dergâhlardan , tekkelerden ) yetişmişlerdir . İlâhî aşkı benimsemiş , hoşgörülü kişilerdir . Genişçe kitlelere hitap ederler . Milletin ruh yükselişinde büyük emekleri vardır . Genellikle aydın kişilerdir . Arapça ve Farsça bilirler; ama gerek sözleri ve gerekse yaşayışlarıyla halktan kişilerdir .
    2 – Hem divan şiiri hemde halk şiiri nazım şekillerini kullanmışlardır . ( koşma , gazel , mesnevî … )
    3 – Hem aruz benzer zamanda ( ek olarak birçok ) hece ölçüsünü kullanmışlardır .
    4 – Şiirlerinde her çeşit kafiyeye ( 1/2 , tam , zengin ) rastlanır .
    5 – Şiirlerde kullanılan dil; ne divan şiirinin dili civarı gösterişli , ne de millet şiirinin dili civarı sadedir . Bu ikisinin aralarında ” merkez bir lisan ” kullanmışlardır .
    6 – Tasavvuf şiirinde , hem divan benzer zamanda millet şiiri geleneklerinin mecazlarından yararlanılmıştır .İnanç ve tasavvufla ilgilenen efsanelere , kahramanlara sık sık yer verilmiş , tasavvuf ve tarikat hayatından iştirak eden terimler ve deyimler çokça kullanılmıştır .
    7 – Tasavvuf edebiyatında ek olarak birçok ” tasavvufî ( ilâhî ) aşk , insanın değeri , dünyanın geçiciliği , nefsin kötülüğü , ahlâk ve toplumla ilgilenen konular ” ele alınıp işlenmiştir .
    8 – Şiirlerde genel olarak bir ” bütünlük ” göze çarpar