Trafik polisi ile ilgili şiirler

Konusu 'Kıta kıta şiirler' forumundadır ve webkolik tarafından 23 Nisan 2012 başlatılmıştır.

  1. webkolik

    webkolik Süper moderatör Yönetici

    Trafik polisi şiiri

    Trafik Polisi Dursun Amca

    [​IMG]

    Trafik polisi Dursun bey amca,
    Adın gibi öylece durursun,
    Yolların ortasında.

    Trafik polisi Dursun bey amca,
    Yollarsın oyuncak araçlarını,
    Bir o yanına kentin,
    Bir bu yanına...

    Trafik polisi Dursun bey amca,
    Bir koşuda getirsem ben de,
    Şuracıktaki evimizden...
    Kendi oyuncaklarımı,
    Birlikte oynasak,
    Derim.

    Trafik polisi Dursun bey amca,
    Kıskançlık etmeden karıştırsak,
    Birbirine oyuncaklarımızı..
    Ha ne dersin?


    Trafik Polisi şiir

    Kaza yapınca çekiyor ahı,
    Taa o zaman hatırlıyor Allah'ı,
    Trafik polisi yolların şahı,
    O olmasa azrailin işi zor.

    Örümcek ağı gibi yollara bakar,
    Ehliyet ruhsat sorar,
    Olmayan kaçacak yer arar,
    O olmasa yollardaki leşi sor.

    Bilen bilmeyen yollara düşmüş,
    Hırsa kapılıp birbirin geçmiş,
    Sakin dururken sürati seçmiş,
    Sonrasında gözlerdeki yaşı sor.

    Hız haddini geçmiş dahada yetmez,
    Düğün, bayram,gurbet farketmez,
    İçkiyi sürati trafik affetmez,
    Dul ve yetim kalanlara sor.

    Trafik gece gündüz durmadı,
    Yollar bir karış kansız kalmadı,
    Kazaları görsede hiç ders almadı,
    Cahillik insanın kalbinde kor.

    Mustafa doğru söyler göze batar,
    Trafik ölümü bedava satar,
    Malı,cesedi hurdalığa atar,
    Fatura celbeden maziye sor.


    Mustafa Yazka

    Trafik Polisi şiiri

    Kışın soğuk ayazında
    Yazın kızgın sıcağında,
    Caddelerde, köprülerde,
    Sıkışık trafikte
    Yol açar yayalara, otolara,
    Koşar,bütün gün oradan oraya,
    Fedakâr trafikçiler,
    Bayramlarda bile,
    Anasının elini öpemeyen,
    Yılbaşında, herkes eğlenirken,
    Görevde sabahlayan,
    Kazalarda, yaralıları taşıyıp,
    Nice canlar kurtaran,
    Cefakâr Türk Polisleri;
    Boş verin, kendini bilmezlere,
    Varsın desinler yedi,
    Bilmezler ki gafiller,
    Polis de bir insandır,
    Etten kemikten yapılı,
    Çıkabilir aralarından bazen ayıplı.
    Vardır çoluk çocuğu,
    Bir de öksüz bacısı, anası,
    Yolunu bekler evladım deyi,
    Ev kirasını ödemek için,
    Satar pazarlarda havlu, bornoz,
    Seni hor görseler de,
    Etseler de dedikodu,
    Gerçek budur bilinmeli,
    Boşuna çalınan karalar, silinmeli.

    Münevver Erilmez