Tüp Bebeğin Dini Hükmü Nedir?

Konusu 'Dini soruların cevapları' forumundadır ve Lavinia tarafından 11 Ocak 2013 başlatılmıştır.

  1. tüp bebeğin dinimizdeki yeri

    Sun’î tohumlama yoluyla bir kadının hamile kalabilmesi için üç unsura ihtiyaç vardır; yumurta, sperm ve rahim. Eğer bu üç unsur evli olan eşler tarafından tedarik ediliyorsa tüp bebek uygulaması günümüz fıkıhçıları tarafından câiz görülmektedir. Ancak, çocuğun evliliğin tek gayesi olmadığını, dolayısıyla da sun’i tohumlama esnasında kadının başkalarına göstermesi câiz olmayan yerlerini açmak zorunda kalmasını göz önünde bulunduran bazı âlimler ise çocuk sahibi olma ihtiyacının, haramı helâl kılacak ölçüde bir zaruret olmadığını ifade ederek meseleye daha farklı ve hassas bir açıdan bakmaktadırlar.

    Burada önemli bir husus da şudur. Tüp bebek işleminin câiz olabilmesi için eşlerin normal ve tabii yollardan çocuklarının olmaması ve böyle bir uygulama için zaruret bulunması gereklidir. Yani bir anlamda sun’î tohumlama, Efendimiz’in (sallallahu aleyhi ve sellem) “ tedavi olunuz” emri mucibince hareket etmenin bir ifadesi olmalıdır. Aksi hâlde, bu işlemlerin yapılabilmesi için mahremiyet sınırları aşıldığından ve olayın fıtrat kanunlarına göre cereyan etmesine mâni olunduğundan keyfi bir uygulamaya cevaz vermek mümkün değildir. Yani bu uygulamanın câiz olması, usul-ü fıkıhtaki meşhur “Zaruretler sakıncalı olan şeyleri helâl kılar” prensibine dayanmaktadır. Tüp bebek, çağımızda tıbbın ilerlemesi neticesinde ortaya çıkan bir yöntem olduğundan klasik fıkıh kitaplarında bunun hükmü elbette bulunmamaktadır fakat bununla beraber Şirbînî, tüp bebek uygulamasına benzer bir durumla ilgili olarak şöyle demiştir: “Bir kadın ihtilâm olmuş kocasının menisini cinsel organına yerleştirmek suretiyle gebe kalsa, doğan çocuk meşrûdur ve kadın bu işlemden dolayı günahkâr olmaz.”

    (Kadın ve Aile İlmihali - Işık Yayınları)