Ülkemizde Dokuma Deri ve Giyim Sanayinin Gelişmesinin Nedenleri Neler Olabilir

Konusu 'Bilgi Zemini' forumundadır ve Ayaz tarafından 2 Mart 2014 başlatılmıştır.

  1. Ülkemizde Dokuma Deri ve Giyim Sanayinin Gelişmesinin Nedenleri

    Osmanlı döneminde hazır giyim ve tekstil ile ilgili üretimler başlamıştır. Denizli ve Tokat illeri dokumacılıkta gelişmiş iken, Bursa’da ipek böcekçiliği ile birlikte ipekçilik gelişmiştir. Bunlara yönelik bu şehirlerde o dönemde küçük dokumacılar bulunmaktadır. 1915 yılındaki sanayi profilinin çok büyük kısmı tekstil sanayisinden oluşmaktaydı. 22 kamu sanayi işletmesinin 18’i, 28 anonim şirketinin 10’u, 214 özel sektördeki işletmelerin de 45’i olmak üzere toplamda 264 sanayi kuruluşunun 73 tanesi tekstil alanında iş yapmaktaydı.
    Cumhuriyetin ilanından sonra ülkenin kalkındırma planları içinde tekstil fabrikalarının kurulması da yer almaktaydı. Bu amaçla açılan Sümerbank ile tüm tekstil işletmeleri bir arada toplanmıştır. Sümerbank modern tekstil üretiminin temellerini atmış ve bu konuda personel yetiştirmiştir. Bu açıdan da zamanla özel sektöre de uzanan etkileri olmuştur.
    Tekstil alanında özel işletmelere ağırlık verilmeye başlanması 1950’li yıllarda olmuştur. Devlete bağlı fabrikaların üretimi giderek azalmış ve özel sektörün 1952 yılında yüzde 28 dolaylarında olan payı giderek artmış, 1962’de yüzde 62, 1990’da yüzde 90’a ulaşmıştır. Bu nedenle zaman içinde kamuya ait tekstil fabrikaları kapatılmış ve özel sektör tekstil sektörünü eline almıştır. Günümüzde tekstil sektörünün kamuya ait payı yüzde 1’e kadar azalmıştır. Sümerhalı’ya bağlı olarak Isparta halılarında kullanılan iplikler ve el dokuma halıları halen üretilmektedir.
    1950 yılından sonra özel sektörün gelişmesiyle tekstil üretimi de rekabete bağlı olarak giderek artmış ve geliştirilmiş teknikler kullanılmaya başlanmıştır. 1960’tan sonra da sentetik elyaf üretilmeye başlanmıştır. 1960-1970 dönemlerinde en son makineler ile tekstilde büyük gelişmeler kaydedilmiş ve 80 yılına kadar da belirli bir anlayış oturtulmuştur. 1980’lerde uygulanmaya başlanan serbest piyasada var olmak isteyen işletmeler dışa açılmış ve ihracat yapılmaya başlanmıştır. Hatta tekstil ülkemizde en çok ihracat yapılan alan olmuştur. 1990 yılında ihracat oranı yüzde 40’lara kadar çıkmıştır. Ancak ihracat anlayışı zaman içinde değişiklik göstermiştir. 1980’lerde iplik, kumaş, elyaf gibi ürünler ihraç edilirken 1984’ten sonra konfeksiyon ihracına yönelim olmuştur. İhracatı iplik, kumaş gibi ürünlerden daha kazançlı olan konfeksiyon ürünleri 1990’lı yıllarda da daha çok artmış Türkiye günümüzde tekstil ihracatında adından söz edilir hale gelmiştir.