Ünlü Şairlerden Bayram Şiirleri

Konusu 'Ünlü Şiirler' forumundadır ve Lavinia tarafından 11 Ekim 2012 başlatılmıştır.

  1. Bayram Şiirleri Ünlü Şairlerden

    Ünlü şairlerin bayram şiirleri

    Bayram

    Âfâk bütün hande, cihan başka cihandır;
    Bayram ne kadar hoş, ne şetâretli zamandır!

    Bayramda güler çehre-i mâ'sûm-i sabâvet,
    Ümmîd çocuk sûret-i sâfında ıyandır

    Her cebhede bir nûr-i mücerred lemeânda;
    Her dîdede bir rûh demâdem cevelândır.

    Âlâm-ı hayâtın iki kat büktüğü ecsâd
    Feyzindeki te'sîr ile âsûde revandır.

    Ferdâ-yı sükûn perveridir sâl-i cidâlin,
    Nevmîd düşen kalbe ümîd-âver-i candır.

    Heycâ-yi maîşetteki feryâd-ı mehîbin
    Dünyâda biraz dindiği an varsa bu andır.

    Subhunda bahârın şu sabâhat bulunur mu?
    Bak çehre-i gabrâya: Nasıl şen, ne civandır!

    Her sînede bir kalb-i meserret darabanda,
    Her kalbde bir âlem-i eşvâk nihandır.

    Raksân oluyor cünbüş-i dûşiyle anâsır,
    Gûya ki bütün sadr-ı zemin pür-galeyandır.

    Eşbahı da cûşân ediyor feyz-i mübîni,
    Yâ Rab bu nasıl rûh-i avâlim-sereyandır!

    Bayramda gelir yâ da ne hoş hâtıralar ki:
    Bin ömre verilmez, o kadar kadri girandır,

    Iydin bana dâim görünür levh-i kerîmi:
    Mâzî-i tufûliyyetimin yâd-ı besîmi.

    Birinci gün hava bir parça nâ-müsâiddi;
    İkinci gün açılıp, sonra pek güzel gitti.

    Dedim ki: 'Fâtih'e çıksam yavaşça, bir yanda
    Durup o âlemi seyreylesem de meydanda,

    Ziyâret etsem ehibbâyı sonradan... Hoş olur.
    Bütün gün evde oturmak ne olsa pek boştur. '

    Bu arzû-yi tenezzüh gelince, artık ben
    Durur muyum? Ne gezer! Fırladım hemen evden.

    Gelin de bayramı Fâtih'te seyredin, zirâ
    Hayâle, hâtıra sığmaz o herc ü merc-i safâ,

    Kucakta gezdirilen bir karış çocuklardan
    Tutun da, tâ dedemiz demlerinden arta kalan,

    Asırlar ölçüsü boy boy asâli nesle kadar,
    Büyük küçük bütün efrâd-i belde, hepsi de var!

    Adım başında kurulmuş beşik salıncaklar,
    İçinde darbuka, teflerle zilli şakşaklar,

    Biraz gidin; Kocaman bir çadır... Önünde bütün,
    Çoluk çocuk birer onluk verip de girmek için

    Nöbetle bekleşiyorlar. Acep içinde ne var?
    'Caponya'dan gelen insan suratlı bir canavar! '

    Geçin: sırayla çadırlar. Önünde her birinin.
    Diyor: 'Kuzum, girecek varsa durmasın girsin.'

    Bağırmadan sesi bitmiş ayaklı bir îlân,
    'Alın gözüm buna derler...' sadâsı her yandan.

    Alettirikçilerin keyfi pek yolunda hele:
    Gelen yapışmada bir mutlaka o saplı tele.

    Terazilerden adam eksik olmuyor; birisi
    İnince binmede artık onun da hemşerisi:

    'Hak okka çünkü bu kantar... Frenk îcâdı gıram
    Değil! Diremleri dörtyüz, hesapta şaşmaz adam.'

    - Muhallebim ne de kaymak!
    - Şifalıdır macun!
    - Simit mi istedin ağa?
    - Yokmuş onluğun, dursun.

    O başta: Kuşkunu kopmuş eğerli düldüller,
    Bu başta: Paldimi düşmüş semerli bülbüller!

    Baloncular, hacıyatmazlar, fırıldaklar,
    Horoz şekerleri, civ civ öten oyuncaklar;

    Sağında atlıkarınca, solunda tahtırevan
    Önünde bir sürü çekçek, tepende çifte kolan

    Öbek öbek yere çökmüş kömür çeken develer...
    Ferâğ-ı bâl ile birden geviş getirmedeler.

    Koşan, gezen, oturan, mâniler düzüp çağıran.
    Davullu zurnalı 'dans' eyliyen, coşup bağıran,

    Bu kâinât-ı sürûrun içinde gezdikçe,
    Çocukların tarafındaydı en çok eğlence,

    Güzelce süslenerek dest-i nâz-ı mâderle;
    Birer çiçek gibi nevvâr olan bebeklerle

    Gelirdi safha-i mevvâc-ı ıyde başka hayât...
    Bütün sürûr u şetâretti gördüğüm harekât!

    Onar parayla biraz sallandırdılar... Derken,
    Dururdu 'Yandı! ' sadâsıyle türküler birden,

    - Ayol, demin daha yanmıştı a! Herif sen de,
    - Peki kızım, azıcık fazla sallarım ben de.

    'Deniz dalgasız olmaz
    Gönül sevdasız olmaz
    Yâri güzel olanın
    Başı belâsız olmaz!

    Haydindi mini mini maşallah
    Kavuşuruz inşallah...'

    Fakat bu levha-i handâna karşı, pek yaşlı,
    Bir ihtiyar kadının koltuğunda gür kaşlı,

    Uzunca saçlı güzel bir kız ağlayıp duruyor.
    Gelen geçen 'Bu niçin ağlıyor? ' deyip soruyor.

    - Yetim ayol... Bana evlâd belâsıdır bu acı
    Çocuk değil mi? 'Salıncak' diyor...

    - Salıncakçı!
    Kuzum, biraz da bu binsin... Ne var sevâbına say...
    Yetim sevindirenin ömrü çok olur...
    - Hay hay!

    Hemen o kız da salıncakçının mürüvvetine
    Katıldı ağlamayan kızların şetâretine.


    Mehmet Akif Ersoy


    Bayram

    Kargalar, sakın anneme söylemeyin!
    Bugün toplar atılırken evden kaçıp
    Harbiye nezaretine gideceğim.
    Söylemezseniz size macun alırım,
    Simit alırım, horoz şekeri alırım;
    Sizi kayık salıncağına bindiririm kargalar,
    Bütün zıpzıplarımı size veririm.
    Kargalar, ne olur anneme söylemeyin!

    Orhan Veli Kanık