Y İle Başlayan Bebek İsimleri

Konusu 'Web Sözlük' forumundadır ve Merve tarafından 8 Ekim 2012 başlatılmıştır.

  1. Y İle Başlayan Bebek İsimleri

    Bebek İsimleri Y Harfi İle Başlayan

    YABAN 1. Yabancı. 2. Issız kır, ova, çöl, sahra. 3. Dışan, başka ülke, gurbet. 4. Ekin tarlası.
    YABANGÜLÜ 1. Kır gülü. Bozkır çiçeği. 2. Kuşburnu.
    YABAR Güzel koku, misk.
    YABENDE Bulucu, bulan. Keşfeden.
    YABGU Eski Türk devletlerinde "hükümdar" anlamında kullanılan bir unvan.
    YADE Hatıra.
    YADİGAR Bir kimseyi ya da olayı hatırlatan şey veya kişi YAĞIN Yağmur - Yiğit
    YAFES Hz. Nuh(a.s.)'un üçüncü oğlu. Tufandan sonra Hazar denizinin kuzeyine yerleşmiştir. Türk soyunun atası olduğu söylenir.
    YAĞAN Yağmur, kar, yağış
    YAĞIN 1. Yağmur. 2. Düşman yağı. 3. Yiğit. 4. Arka, sırt.
    YAĞINALP 1. Yağmur. 2. Düşman yağı. 3. Yiğit. 4. Arka, sırt.
    YAĞIŞ Yağmur, kar, dolu gibi doğa olayı
    YAĞIZ 1. Esm2. Doru. 3. Yiğit. 4. Bakımlı hayvan.
    YAĞIZALP Esmer, güçlü yiğit.
    YAĞIZBAY Esmer kimse.
    YAĞIZER Esmer kimse.
    YAĞIZHAN 1. Esmer hükümdar. 2. Yeğni, katı, cesur han.
    YAĞIZKAN Asil, soylu kan.
    YAĞIZKURT Esmer, güçlü, kuvvetli kimse.
    YAĞIZTEKİN Esmer, güçlü, erkek.
    YAĞMUR Gökten damlalar halinde düşen su.
    YAĞMURCA Bir tür geyik. Dağ keçisi.
    YAHŞİ 1. İyi, güzel, çok güzel. 2. Yiğit, yakışıklı. 3. Toy, deneyimsiz genç.
    YAHŞİBAY İyi tanınan, saygın kimse.
    YAHŞİHAN Genç, güzel hükümdar.
    YAHYA Zekeriya'nın oğlu olan peygamber - Allah lütufkardır anlamında
    YAKTIN Kabak. Kavun, karvpuz, hıyar gibi toprakta uzanıp, yetişen bitki.
    YAKUB 1. Erkek keklik. 2. İbranice, "Takib eden, izleyen". Hz. Yusuf(a.s.)'un babası ve Kur'anı Kerim'de ismi geçen 25 peygamberden(Hz. YaTcub). Hz. İshak(a.s.)'m oğlu. Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
    YAKUP Erkek keklik - Takip eden, izleyen
    YAKUT Parlak kırmızı, değerli taş
    YAKZAN Uyanık, gözü açık.
    YALAZ 1. Alev. 2. Bayrak.
    YALAZABEY Ateş gibi.
    YALAZALP Alev gibi parlak yiğit.
    YALAZAN Berk, şimşek
    YALAZAY Ayın kırmızı ışıklar açar hali.
    YALÇIN 1. Sarp. 2. Düz kaygan. 3. Parlak, cilalı.
    YALÇINER Çetin, sert ve yiğit.
    YALÇINKAYA 1. Sarp. 2. Düz kaygan. 3. Parlak, cilalı.
    YALÇUK 1. Parlak, parlayan. 2. Elçi.
    YALDIRAK Ak, parlak, ışıltılı.
    YALE Sığır boynuzu.
    YALGIN 1. Serap, ılgın. 2. Alev.
    YALIM 1. Alev, ateş. 2. Kılıç, bıçak vb. kesici yüzü. 3. Kaya. Sarp yer, uçurum. 4. Şimşek. 5. Kuvvet, kudret. 6. Onur, derece. 7. Çalım, gurur.
    YALIN 1. Gösterişsiz, sessiz, sade. 2. Alev, ateş. 3. Taş, büyük kaya. 4. Çıplak, örtüsüz.
    YALINALP Gösterişsiz, sessiz, sade
    YALINAY Ayın gösterişsiz, sessiz, sade hali
    YALINÇ Karışık olmayan, sade, yalın, yapılması ve anlaşılması kolay olan.
    YALKI 1. Yalın, tek. 2. Işın.
    YALKIN 1. Serap, ılgın. 2. Alev.
    YALMAN 1. Kılıç, kama, bıçak, mızrak'ın ağzı veya ucu. 2. Sarp, dik. Eğik, eğinik.
    YALTIR Parlak, parlayan.
    YALTIRAK 1. Işık, parıltı. 2. Kuyruklu yıldız.
    YALTIRAY Parlak, parlayan. Ayın ışıltısı.
    YAMAÇ 1. Dağın ya da tepenin herhangi bir yanı. Karşı. Yan. 2. Yakın. 3. Bedel, karşılık.
    YAMAN 1. Kötü, korkulan, şiddetli. 2. Cesur, güçlü. 3. İşbilir, kurnaz, becerikli.
    YAMANER Güçlü, cesur erkek.
    YAMANÖZ Özü güçlü olan.
    YANAL 1. Yanda olan, yana düşen. 2. Alaca, değişik renkli. 3. Kırmızı pembe. 4. Nehir yatağı.
    YANAR 1. Parlayan, parıldayan. 2. Kaplıca. 3. Aralık ve Ocak ayı.
    YANIK 1. Yanmış olan 2. Duygulu, dokunaklı. 3. Kavruk, gelişmemiş. 4. Aşık.
    YANIKER Aşık, vurgun kimse.
    YANKI Sesin bir yere çarpıp geri dönmesiyle duyulan ikinci ses, ses yansıması.
    YAPINCAK Seyrek taneli, kırmızı bereli bir üzüm türü.
    YAPRAK 1. Bitkilerde ekseriya klorofilli, yeşil renkli, çeşitli şekil ve yapıda olan soluk almaya yarayan uzantı. 2. Kitap yaprağı, varak.
    YAPRAKGÜL gül yaprağı
    YARDAN Sevgiliden
    YAREN Arkadaş, yakın dost, Candan dost, dostça sohbet
    YARGAN Eski Türklerde birleşik rütbe unvanı. Suci yazıtında Kırgız kabilesinden Yaplakar Kan Ata'nın unvanı olarak geçer.
    YARGI Hüküm, muhakeme, Eleştirme
    YARIDİL Gönül arkadaşı, sevgili.
    YARKAYA Sarp, uçurumlu kaya.
    YARKIN Şimşek, ışık, ışıklı.
    YARLIK 1. Buyruk, ferman. Yasa, kanun. 2. Yoksul, acınan. 3. Bağış, lütuf.
    YARPUZ su kıyılarında yetişen, güzel kokulu bir ot
    YARUK Işık, aydınlık, parlaklık, parıltı.
    YASA Sevinç memnuniyet, beğenme ve alkış ifade eder; yaşasın, ömrü çok olsun, aferin.
    YASAN 1. Tertip, düzen. 2. İmge, belirti. 3. Bir işi yapma isteği, karar. 4. Öngörü. 5. Baskın.
    YASAVUL 1. Koruyucu muhafız. 2. İlhanlılar devrinde ordu müfettişliği yapan kimse. 3. Jandarma, polis.
    YASEMİN Kokulu çiçekler açan bir tür ağaççık
    YASER Bolluk, varlık, zenginlik, varlıklılık.
    YASİN Kur'an'da bir sure
    YASİR Sol tarafa giden, İlk kadın şehit Sümeyye'nin oğlu
    YASUN 1. Tarz, üslup, töre. 2. Doğa, tabiat.
    YAŞA hiç ölmez, ölmez yaşamını sürdürür
    YAŞAM Doğumdan ölüme kadar geçen süre, hayat.
    YAŞANUR Hiç ölmez, ölmez yaşamını sürdürür
    YAŞAR Doğan çocuğun uzun ömürlü olması dileğiyle konulan adlardır.
    YAŞIK Işık, parıltı, parlaklık.
    YAŞIL 1. Yeşil. 2. Erkek ördek.
    YAŞIN 1. Işık, parlaklık. 2. Gizli. 3. Şimşek.
    YATUK 1. Kanun, santur vb. sazların genel adı. 2. Saklanan kullanılmayan şey. 3. Tembel.
    YAVEŞ 1. Ağırbaşlı, yumuşak huylu, sakin. 2. Şefkatli, sevecen.
    YAVUZ 1. Yaman güçlü, güzel. 2. Sert, şiddetli, çetin, keskin. 3. Fevkalade, ala, müstesna. 4. Kötü, fena azgın. Yavuz Sultan Selim. Hilafetin Osmanlılara geçmesini sağlayan dokuzuncu Osmanlı padişahı.
    YAVUZALP Çetin ve mücadeleci yiğit.
    YAVUZAY Ayın en güzel hali.
    YAVUZCAN Güçlü kişiliği olan, kimse.
    YAVUZER Cesur, güçlü erkek.
    YAVUZHAN Güçlü hükümdar, hakan.
    YAVUZSOY korkusuz soy, yürekli soydan kimse, yaman bir soydan gelen kimse
    YAY 1. Ok atmaya yarayan, iki ucu arasına kiriş gerilmiş eğri ağaç ya da metal çubuk. 2. Burç.
    YAYLA Deniz yüzeyinden yüksek, yaz mevsiminde oturulan serin ve yüksek yerler.
    YAZGAN Yazan, yazar.
    YAZGANALP Yazan, yazar.
    YAZGI Kader, alın yazısı
    YAZGÜLÜ Yazın açan gül.
    YAZIR Oğuzların, Bozok kolunun Ayhan soyundan gelen bir Türkmen boyunun adı.
    YEDİER Büyük ayı takım yıldızı.
    YEDİGER Büyük ayı takım yıldızı.
    YEDİVEREN Yılda her mevsim çiçek açan gül.
    YEFA Yüksek yer.
    YEGAH Türk müziğinin en eski makamlarından bir terkib.
    YEGANE Biricik, tek.
    YEGÜL yeğni, ağırlığı az, hafif
    YEĞİN 1. Zorlu, katı, şiddetli. 2. Baskın, üstün. Yiğit, güçlü, çalışkan. 3. Bereketli, bol. 4. İyiliği seven. 5. Yakışıklı, güzel, ince. 6. Uygun yerinde.
    YEĞİNER 1. Zorlu, katı, şiddetli. 2. Baskın, üstün. Yiğit, güçlü, çalışkan. 3. Bereketli, bol. 4. İyiliği seven. 5. Yakışıklı, güzel, ince. 6. Uygun yerinde.
    YEĞREK 1. İyilik sev2. Güzel. 3. Fazla, çok.
    YEHUD Yahudi, Hz. YaTcub'un oğlu Yahuda soyundan gelenler, İsrailoğullan.
    YEHUDA Hz. Ya'kub'un on iki oğlunun en büyüğü.
    YEKÇEŞME 1. Tek gözlü. 2. Güneş.
    YEKDANE 1. Eşi benzeri olmayan, tek. 2. Bir çeşit gerdanlık.
    YEKPARE Tek parça, bütün, som.
    YEKTA Tek, benzersiz
    YELDA Uzun ve siyah / Yılın en uzun gecesi
    YELİZ Güzel, havadar, aydınlık.
    YENAL Galip gelmek, zafer kazanmaktan emir.
    YENAY Yeni ay, hilal-i ayça.
    YENBU Pınar, çeşme, kaynak.
    YENER Üstün gelen, kazanan.
    YENİAY Ay'ın ilk günlerindeki hali, ayça, hilal
    YEŞİL 1. San ile mavinin karışımından oluşan, çoğu bitki yapraklarında görülen renk. 2. Genç, taze. 3. Koyu al renkte at. 4. Yeşil başlı yaban ördeği.
    YEŞİM Yeşil renkli değerli taş
    YETENER Olgun erkek.
    YETER Sonuncu olması istenen çocuklara verilen adlardır.
    YETKİN Gerekli olgunluğa erişmiş olan, ergin.
    YEZDAN 1. Zerdüştlerin iyilik tanrısı. 2. Allah.
    YILDANUR Seneyi aydınlatan, ışık saçan.
    YILDIRALP Parlak, parlayan, ışıklı ışık.
    YILDIRAN Parlayan, ışıldayan, ışık saçan.
    YILDIRAY Parlak, ışık saçan ay.
    YILDIRIM 1. Büyük ışık parlaması ve gök gürültüsüyle ortaya çıkan bulutlar arasında veya buluttan yere elektrik boşalması, sai2. Şiddetli, süratli, çabuk! Yıldırım harekatı. Ünlü Osmanlı padişahı ERKEK
    YILDIZ 1. Geceleri gökte çıplak gözle ışıklı bir nokta olarak görülen gök cismi, necm, kevkeb, sitare, aht 2. Bir noktadan çevreye beş veya daha fazla çıkıntısı olan köşeli. 3. Baht, talih. 4. Mesleğinde çok parlamış kimse ve daha çok parlamış kim
    YILDIZHAN Yıldızların hakanı.
    YILMAZ Yılmayan, bıkmayan, azimli, sebatlı.
    YİĞİT 1. Güçlü, yürekli, kahraman, alp 2. Delikanlı, genç, erkek. 3. Gözüpek, düşüncelerini açıkça söylemekten kaçınmayan kimse.
    YİĞİTCAN Güçlü, korkusuz, kahraman.
    YİĞİTER Güçlü, korkusuz, kahraman.
    YİĞİTHAN Yiğit, cesur hakan.
    YİĞİTKAN Güçlü, cesur soydan gelen.
     

  2. Cevap: Y Harfi İle Başlayan Bebek İsimleri

    YOĞUN 1. Oylumuna oranla ağırlığı çok olan. 2. Dolu, sık. 3. Kalabalık. 4. İri, kaba, kalın.
    YONCA Baklagillerden, kırmızı veya mor çiçek açan, çayır bitkisi.
    YORUÇ Komutan, kumandan.
    YOSUN Çoğu sularda yetişen, ilkel yapıdaki bitkilerin genel adı.
    YÖRÜK 1. Göçebe. 2. Çabuk yürüyen, hızlı. 3. Hayvancılıkla geçinen göçebe Oğuz Türkleri.
    YUDUM Bir içimlik sıvı
    YUNUS Bir takım yıldızının adı / Denizde yaşayan bir memeli türü
    YURA Dağ sırtı.
    YURDAER Yurdu için doğmuş kimse.
    YURDAGÜL Ülkene gül. İlken için yararlı ol.
    YURDAKUL Yurdu için canını veren
    YURDANUR Yurduna, ülkene ışık saç, aydınlat.
    YURDAŞEN Yurdu şenlendiren.
    YURDAY Yurdu aydınlatan.
    YURDCAN Yurda canlılık veren.
    YURDUSEV Ülkeni, yurdunu sev.
    YURT 1. At, kısrak. At sürüsü. 2. Orman.
    YURTSEVEN Yurdunu milletini seven.
    YUSUF Yakup Peygamberin oğlu
    YUŞA Tarihlerde, Peygamber olduğu rivayet edilen Yûşa b. Nün.
    YÜCE Yüksek, büyük, ulu, bala.
    YÜCEALP Büyük, ulu yiğit.
    YÜCEL Yüksel, yüce bir duruma gel, başarı kazan, ilerle.
    YÜCELAY Yüksel, yüce bir duruma gel, başarı kazan, ilerle.
    YÜCESOY Saygın, ulu, soylu.
    YÜCETEKlN Yüksek, büyük, ulu, bala.
    YÜKSEL Yükseklere çık, yücel, basan kazan, ilerle.
    YÜKSELEN Bulunduğu yerden daha yükseğe çıkan, ilerleyen
    YÜMİN 1. Uğur, mutluluk. 2. Bereket.
    YÜMNA Sağ taraf.
    YÜSRA Sol taraf, Kolaylık
    YÜZÜAK Dürüst, namuslu, doğru, suçsuz kimse.