Yangın Haftası Şiirleri

Konusu 'Özel gün ve hafta şiirleri' forumundadır ve Lavinia tarafından 12 Eylül 2012 başlatılmıştır.

  1. Yangın Haftası ile ilgili şiirler

    Yangın Haftasıyla ilgili şiir

    YANGIN

    Telefon yokken kentlerde,
    Yangın çıkınca bir yerde,
    Dumanı, ilk gören adam
    Seçerek yüksek bir dam:
    "Yangın vaar!" diye inlerdi.
    O, ne korkulu günlerdi
    Çoluk, çocuk, hoca, hacı,
    Bir o kadar tulumbacı,
    Takır takım koşarak,
    Yangın yerine giderdi.
    Çoğu kez onlar gelmeden,
    Yangın evi kül ederdi.
    İtfaiye kuruldu da
    Yangın derdi sona erdi.

    Mehmet Necati ÖNGAY


    Yangın


    Korkuludur ateş aman
    Sıçratmayın hiçbir zaman,
    Gözler bile görmez olur
    Kaplayınca kara duman.

    Dikkatsizlik bunun başı,
    Bırakmıyor dağı, taşı.
    Önlemezsem yakar geçer
    Hem kuruyu, hem de yaşı.

    Kurtulmanın çıkar yolu,
    Kovalarım suyla dolu.
    İtfaiye çabuk gelir
    İşletirsem telefonu.

    A.AYAYDIN


    Yangın

    Ateşle oynamışlar,
    İki kardeş bir ara.
    Odalarını sarmış,
    Dumanlar kara kara.

    İtfaiye gelmiş de,
    Söndürmüş bu yangını.
    Tutuşan yuvaları
    Olmadan kül yığını.

    Bütün oyuncakları,
    Birer birer yanmışlar.
    Yavrucaklar korkudan,
    Düşünüp hastalanmışlar.

    Doktor ikisine de,
    Yetiştirmiş ilacı.
    Yangınlar ölüm gibi.
    Pek acıdır, pek acı.

    Tevfik ÖZBEN