Yokluğun Yalnızlığı şiiri

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve Elif tarafından 3 Aralık 2013 başlatılmıştır.

  1. Elif

    Elif Yönetici Admin

    Yokluğun Yalnızlığı...

    Hazan yaprakları savrulmada bilinmez ki nereden
    Sonsuzluk denizi gökkubbede sararmış ömürler sanki
    Yele kapık sarı yapraklar dans etmekte gönülsüz
    Ağırlığı ruhuna çöken gecenin zifiri karanlığında
    Özünden neşet eden sevgi kaynağı aydınlık
    Koparıyor dünyanı gökkubbenin fenerlerinden...

    Hazanın hüznünde kaybolan sıfır çaplı bir nokta
    Kayıp gider gibi iz bırakan ışıltılı yıldızların ardında
    Mahkûm ediyor kendini yokluğun yalnızlığına
    Sarılmış her yanın olmayan bir hiçlik
    Faniliğini hatırlatan güç yetmez bir varlık
    Uzatmış kurtuluş elini tutunmaya
    Dokun tendeki tılsıma varsa sende marifet…

    Ramazan Demir
     
    Son düzenleme: 4 Aralık 2013