Özet Friedrich Wilhelm Nietzsche Alman filolog Çalışma Hayatı ve Eserleri

Konusu 'Hakkında bilgi' forumundadır ve Sümeyra tarafından 2 Kasım 2017 başlatılmıştır.

  1. Sümeyra

    Sümeyra Süper moderatör Yönetici

    Katılım:
    22 Eylül 2016
    Mesajlar:
    1.646
    Friedrich Wilhelm Nietzsche Alman filolog

    Nietzsche-274x300.jpg

    Doğum tarihi: 15 Ekim 1844, Röcken
    Ölüm tarihi ve yeri: 25 Ağustos 1900, Weimar, Almanya
    Alman filozofu Ailesiyle Naumburg'a göçüp, Bonnie Üniversitesi'nde ve Leibzig Universitesi’nde öğrenim gören Friedrich Wilhelm Nietzsche, Erwin Rohde ve Richard Wagner’le dostluk kurdu. Bonn Universitesi’nde doktora çalışmasını tamamlayıp (1869), Basel Universitesi’nde (İsviçre) profesörlüğe atanarak, Luzern’de yaşayan Wagner’lerle ilişkilerini geliştirdi. 1872’de ilk büyük yapıtını yayınladı: Tragedya’nın Doğuşu (Die Geburt der Tragâdie Aus dem Geiste der Musik). Wagner’in de katıldığı kalem tartışmalarına yol açan bu yapıttan sonra dört ciltlik Unzeitgemâsse Betrachtungen (Zamansız düşünceler, 1873-1876) adlı yapıtını yayınlayıp, daha sonra schopenhauerci idealinden uzaklaşarak, Fransız ahlâkçılarının etkisiyle bir tür gerçekçi pozitivizme yöneldi. 1876'da Bayreuth festivalleri yüzünden Wagner’ le bozuşup, Wagner’in düşüncelerine taban tabana karşıt olan Mensch/iches, Allzumenschliches (insanca, Pek insanca, 1876-1 87 7) adlı yapıtını yayınladı. Bir süre Venedik ve Cenova’da oturduktan sonra Morgenröte (Şafak, 1881), Die Fröhlı'che Wissencshaft (Neşeli Bilgi, 1882) adlı yapıtlarını yayınladı (bu yapıtlarında yavaş yavaş descartesçı akılcılıktan uzaklaşarak, üçüncü döneminin gizemci idealizmine yaklaşıyordu).

    Böyle Buyurdu Zerdüşt (Also Sprach Zarathustra, 1882) adlı yapıtıyla, düşüncesinin üçüncü dönemini başlatıp, daha sonra ikinci, üçüncü ve dördüncü ciltlerini (1883-1885) yayınladı. ”Sözcüklerle değil, şimşeklerle” yazdığı bu yapıtta, ”Tanrı öldü” diyerek İsa'ya karşı çıkıyor, 1870 yıllarından sonraki Almanya’nın ahlâksız ikiyüzlülüğüne saldırıyor ve buna paralel olarak sert, gerçek değerlerin yaratıcısı "üstün insan" idealini ortaya koyuyordu ( II Wilhelm ve Hitler daha sonra, bütün bu temaları az ya da çok değitirerek Alman emperyalizminin buyruğuna verdiler. Özellikle Böyle Buyurdu Zerdüşt'teki, güç istemi ve ”efendilerin ahlâkı"na yöneltilmiş övgüler, Naziler tarafından alabildiğine kullanıldı). 1889'da Torino’da olda yürürken apansızın felç geçirip, on bir yıl süreyle iç konuşmadan, yalnızca zaman zaman zekâ belirtileri göstererek yaşadıktan sonra öldü.